Çoğu asteroit oldukça öngörülebilir.
Sadece ne yapmaları gerekiyorsa onu yaparlar; yerçekimi veya Güneş‘ten gelen radyasyon basıncı gibi dış kuvvetlerin etkisiyle itilir ve çekilirler.
1998 KY26 ise böyle değil.

KY26, tıpkı bir dalkavuk gibi dolaşıp duruyor – yani, iyi terbiye edilmiş bir asteroitin nasıl davranması bekleniyorsa, ona aykırı bir biçimde ivmeleniyor.
Bu kozmik tuhaflıklar için öne sürülen açıklamalardan biri, KY26’nın aslında yalnızca asteroit görünümlü olması; iç dünyasında aslında algılanamayan gaz çıkışıyla farklı bir yolda onu yönlendiren bir ‘karanlık’ kuyrukluyıldız olması.
Ama şimdi bu açıklamanın bir sorunu var.
Georgia Teknoloji Enstitüsü’nden havacılık ve uzay mühendisleri Korbin Hansen ve Masatoshi Hirabayashi’ye göre, 11 metre (36 foot) çapındaki bu kayalık cisim, itici gücü sağlayacak buzu koruyacak kadar sıcak değil.
“Sıcaklık modelimiz sonuçları, 1998 KY26’daki su gaz çıkış hızının gömülü buzu koruyacak kadar yüksek olamayacağını gösteriyor; bu da asteroitin bileşimi hakkındaki anlayışı netleştiriyor,” yazıyorlar Icarus dergisinde yayımlanan bir makalede.

KY26’nın nasıl görünebileceğine dair bir model. (Orijinal model Toni Santana-Ros ve ark. (2025); Nrco0e/Wikimedia Commons, CC BY 4.0 tarafından düzenlendi)
Uzay içi boşluğu dolduran kayalar genellikle iki geniş kategoriye ayrılır – asteroitler ve kuyrukluyıldızlar.
Asteroitler çoğunlukla kayadan toplar, kuyrukluyıldızlar ise buz içerir; bu buz gazlaşıp uzaya kaçtıkça, kuyrukluyıldıza, Güneş etrafındaki yörüngesinde yerçekiminin uyguladığı kuvvetlerin ötesinde küçük bir itme verebilir.
Kuyruqyıldız düşündüğünüzde aklınıza muhtemelen parlayan, puslu bir küre ve arkasında parlayan ipler bırakarak gelen görüntü gelir. Ama tüm kuyruqyıldızlar aynı şekilde yapılmamıştır.
Karanlık kuyruqyıldızlar diye adlandırdığımız tür, kuyruqyıldız aktivitesi etkili bir şekilde görünmez olduğu için böyle adlandırılır. Sıradan bir kuyruqyıldız gibi gaz fışkırtmaları yaptıkları düşünülür, ancak bununla normalde ilişkilendirilen görkemli görünür kuyruklar üretmezler.
Sıradan asteroitlere benzerler, üstüne biraz ek ivme konmuş gibi.
Bu, KY26’nın nasıl görünebileceği. Küçük asteroid 5,35 dakikada bir tam tur atar ve yörüngesinin düzlemine dik yönde olağanüstü bir ivmelenme gösterir. Bu nedenle, bilim insanları doğal olarak bunun bu kuyruksuz kuyrukların (dark comets) bir tanesi olup olamayacağını değerlendirmiştir.
Kuyruksuz kuyrukların ayırt edici özelliklerinden biri buzlu bileşimleridir ve bu, bilim insanlarına onların kuyruksuz kuyruk kimliğini kolayca doğrulama imkanı verir.
Bunun için tek yapmanız gereken sıcaklıklarını ölçmek.

Hansen ve Hirabayashi aslında bunu yaptı. Ya da daha doğrusu, KY26 hakkında bilinenleri – boyutunu, yörüngesini, yansıtma özelliğini ve muhtemel bileşimini – birleştirerek yüzeyindeki ve derinlerindeki sıcaklıkları modellediler.
KY26’nın 2025 yılında Gemini South kullanılarak çekilen gerçek fotoğrafı. Asteroid, merkezdeki minik beyaz noktadır. (International Gemini Observatory/NOIRLab/NSF/AURA/T. Santana-Ros)
Yer altındaki buzlu suyun uzun süreler boyunca varlığını sürdürebilmesi için sıcaklıkların yaklaşık 145 Kelvin (-128 santigrad derece) altında kalması gerekir.
Ancak araştırmacılar, KY26’nın en soğuk bölgelerinin bile, Güneş etrafındaki yörüngesi boyunca ortalama en az 212 Kelvin (-61 santigrad derece) sıcaklığa sahip olduğunu buldu. Bu, bir insan için kesinlikle ölümcül derecede soğuktur – ancak kuyruksuz kuyruklar için gerekli buz içinse oldukça ılımandır.
Bu sıcaklıklarda araştırmacılar, su buzu KY26’nın kütlesinin yalnızca yüzde 1’ini oluşturuyor olsa bile, tümünün sadece 2.000 yılı aşkın bir sürede kaybolacağını hesapladı. Ve bu buz asteroidin olağanüstü ivmelenmesinden sorumluysa, 62 yıl içinde ortadan kalkacaktır.
KY26 milyarlarca yaşında olabilir – ancak yine de önemli bir uyarı var. Asteroidin mevcut yörüngesini ne kadar süredir işgal ettiği belli değil. Bu yüzden hâlâ buz taşıyor olabilir – ancak bu sonuçla birlikte KY26’nın olası bir asteroid kuşağı kökeninden geldiğini izleyen önceki bir makale bir araya geldiğinde, bu olasılık daralmaktadır.
O halde KY26’yı bu doğru yoldan çıkaran ne olabilir? Aslında yine eski dostu arkadaş baskısına başvurabiliriz – arkadaş baskısı derse ki, bu Güneş’in ışınım baskısıdır. Güneş ışığı, asteroidin bu görünür sapmasından sorumlu olabilecek kadar küçük ama potansiyel olarak yeterince güçlü bir kuvvet uygular.
Büyük haber şu ki, bu konuyu çok yakında kesin olarak öğrenebiliriz. Japon Uzay Ajansı’nın Hayabusa2 uzay aracı, siz bu satırları okurken 2016 KY36’ya doğru yol alıyor ve karşılaşma Temmuz 2031’e planlanmış durumda.
İsteğine göre hızlan, 2016 KY36. Sonsuza kadar saklanamazsın.
Araştırma Icarus dergisinde yayımlandı.
Bu makale Peter Dockrill tarafından doğrulandı ve Peter Dockrill tarafından düzenlendi. Sürecimize gurur duysak da, biz yalnızca insanız. Bir hata fark ederseniz, lütfen bize bildirin.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔




İlk yorumu siz yazın
Fikrinizi bir kaynak, soru veya yapıcı karşı görüşle geliştirin.