İki Karga Klasik Psikoloji Testinden Geçti: Karar Vermek

İki erkek karga, beynin gördüğü bilgilere dayanarak nasıl karar verdiğini ölçmek için tasarlanmış klasik bir psikoloji görevinde insanlardan ve maymunlardan daha iyi performans gösterdi.

Önceden yapılan deneylerde, kargalar, kuzgunlar, saksağanlar, ötleğenler ve göklugiller familyasına ait kuşlar bir kez yalnızca primatlara özgü sanılan dikkate değer bir dizi zihni yetenek sergiledi.

Yeni Kaledonya kargaları bileşik aletler üretir ve üç adım ileri planlar; batı çalı gökkuşları olay benzeri anılar taşır; kuzgunlar ise “paranoid olacak kadar zekidir”.

Şimdi Almanya’daki Tübingen Üniversitesi’nden iki nörobiyolog, karga (Corvus corone) türünün karar verme becerisini sınavdan geçirdi ve sonuçlar, primat beynimizi adeta geride bırakıyor.

Araştırma Science dergisinde yayımlandı.

Araştırmacılar Philipp Schmidbauer ve Andreas Nieder, yalnızca kargaların zekasını kanıtlamaktan ilgilenmiyor. Bu zihinsel başarıları, bizden bu kadar farklı bir beyinle nasıl başardıklarını anlamak istiyorlar.

“Böyle bir davranışsal esneklik, memeliler beynindeki en üstün merkezleşme merkezi olan katmanlı bir korteksin kuşlarda mevcut olmaması nedeniyle beklenmedik görünebilir,” diye yazmış Nieder, neredeyse bir decade önceki bir makalesinde.

Bunun yerine kuşların beyinlerinin katmansız olduğunu, farklı bir pallium bölgesinden kaynaklanan devrelere dayandığını açıkladı. Beyinleri bizden küçük, ama nöronları da küçük; bu da bilginin kat etmesi için daha az mesafe ve metrekare başına daha fazla işlem gücü anlamına geliyor.

“Bu bağımsız biçimde evrilmiş iç beyin tasarımı, karga beynine, eşit kütleye sahip bir primat beyninden iki kat daha nöron sağlıyor ve küçük, sıkı sıkıya paketlenmiş bir ‘kuş beyninde’ uçurum derecede büyük bir işlem gücü biriktiriyor,” diye ekledi.

Yeni deneyler, bu ‘kuş beyinlerinin’ ne kadar güçlü olabileceğini gözler önüne seriyor.

İki yetişkin erkek karga sınava alındı. Bu, çok küçük bir örneklem; yani sonuçların kargalar genelinde bize ne kadar şey anlatabileceğini bilmek imkânsız. Ama bu bir başlangıç.

Her karga, dokunmatik bir ekranın önüne yerleştirildi. Her oturumda ekran çok sayıda nokta gösteriyor, ardından bu noktaların bazıları sola veya sağa doğru hareket ediyor. Karga, dokunmatik ekrandaki ilgili taraftaki bir hedefi öpererek noktaların hangi yöne hareket ettiğini belirtiyor.

Doğru bir yanıt, lezzetli bir solucanla ödüllendiriliyor.

Görev kendi hızında ilerliyor: kargalara yanıt verme konusunda geniş bir zaman penceresi verildi, çünkü amaç hayvanların kararlarını yalnızca hız için değil, seçimlerinden emin olduklarında ifade etmeleri.

İki karga da gerçek verilerin toplanmasından önce, bu testi 100’den fazla oturum boyunca öğrendi, böylece işin ehli olduklarından emin olundu.

İnsanlar ve maymunlar daha önce rastgele nokta hareketi ayırt etme görevi aracılığıyla algısal karar verme becerilerini göstermişlerdi, ancak kargaların test edilmesi ilk kez gerçekleşti.

Kuşlar, kararları “benzersiz bir hızla” verdi; ortalamaya göre yaklaşık 235 milisaniyede seçimlerini bildirdi ve bu, maymunlarda veya insanlarda gözlemlenen hızdan yaklaşık iki kat daha hızlı.” Schmidbauer ve Nieder raporluyor.

Bu hız, doğruluk açısından hiçbir maliyet getirmiyordu.

Ardından araştırmacılar kargaların beyinlerine elektrotlar yerleştirdi. Bu elektrotlar, hareket yönünü algılamaktan sorumlu nöronları (ekrandaki noktalar gibi) içeren nidopallium caudolaterale (NCL)’i izlemek üzere özel olarak yerleştirildi.

Cerrahiden uyanan kargalar, bu kez rastgele nokta görevini bu kez 248 ayrı nöronun kaydındaki aktiviteyle tekrarladı.

Bu nöronlar, noktalar hareket etmeye başladıktan sadece 70 milisaniye sonra karganın yaklaşmakta olan kararıyla ilgili sinyaller verdi ve kesin öpermeden yaklaşık 170 milisaniye önce ateşledi.

Bu sonuçlar, karga beyininin “farklı bir nöral mimari içinde primat benzeri hesaplama dinamikleri ve belirgin derecede yüksek zaman verimliliği” sunduğunu öne sürüyor; Schmidbauer ve Nieder, kargaların karar verme hızının kuşların evrim sırasında karşılaştığı belirli baskıların bir sonucu olmuş olabileceğini ekliyor.

“Kuşlar, uçuş sırasında hassas ve hızlı manevraları gerçekleştirmek ve beslenirken gaga uçlarını nesnelere yönlendirmek için görme yetilerine güvenirler,” diyor Nieder.

‘Kuş beyni’ sonunda aslında daha çok bir övgü gibi duyulmaya başlıyor.

Araştırma Science dergisinde yayımlandı.

Bu makale Fiona MacDonald tarafından doğrulandı ve Fiona MacDonald tarafından düzenlendi. Sürecimize gurur duysak da yalnızca insanız. Bir hata fark ederseniz, lütfen bize bildirin.