Bilim İnsanları Erkeklerde Yaşla Birlikte Büyüyen Prostatın Sırrını Açıklamış Olabilir

Bilim insanları prostatta belirgin bir hücre alt tipinde keşfetti ve bu, bezin yaşla büyümesinin nedeninin gizemini çözmeye yardımcı olabilir.

Bu doğal olgu, iyi huylu prostat hiperplazisi (BPH) olarak adlandırılır ve genellikle prostatın yalnızca bir bölgesinde ortaya çıkar.

Ancak bilim insanları hâlâ bunun nedenini tam olarak anlamıyor.

Şimdi, Johns Hopkins Üniversitesi araştırmacıları, olası sorumlu kişiyi idrar yolunun etrafında gizli halde buldu.

Takım, tek hücreli RNA dizilemesini kullanarak, özellikle BPH vakalarında bu bölgede oldukça bol bulunan prostat hücrelerinden oluşan bir popülasyon belirledi.

Bulgular The Journal of Pathology dergisinde yayımlandı.

“BPH dünya çapında milyonlarca erkeği etkiles de, bilim insanları bunun neden başlıca prostatın geçiş bölgesi olarak bilinen bir bölgesinde geliştiğini ve bezin diğer bölgelerinin nispeten etkilenmediğini hâlâ tam olarak anlamıyor,” diyor baş yazar Vasan Yegnasubramanian.

Geçiş bölgesi, idrar yolunu saran prostatın parçasıdır.

Bu bölge yaşla büyürse, geçişi daraltabilir ve idrarı daha yavaş ve daha seyrek hale getirebilir.

50 yaşından büyük erkeklerde en yaygın prostat sorundur; hormon seviyelerindeki değişimler, iltihaplanma ve hücre büyümesinin muhtemelen rol oynadığı bilinse de, BPH’nin hücre düzeyinde neden oluştuğu kimse tarafından gerçekten bilinmiyor.

İyi huylu prostat hiperplazisi, normal ve büyümüş prostat bezini gösteren 3B illüstrasyon. (KATERYNA KON/Science Photo Library RF/Getty Images)

Son çalışmaya dahil olmayan ürolojist Charles Welliver, Albany Tıp Fakültesinden, Ağustos ayında Urology Care Foundation’ın podcast’i için verdiği bir röportajda BPH’nin şişlikten kaynaklanmadığını açıkladı.

“İyi huylu prostat hiperplazisi, prostat içindeki hücre sayısındaki bir artıştır,” dedi Welliver.

“Yani hücreler büyümüyor, sayı artıyor.”

Şimdi bilim insanları, bu hücre patlamasının arkasında hangi birimlerin olabileceğini çözdüklerini düşünüyor.

Johns Hopkins araştırmacıları, prostat kanseri olan 10 erkeğin kansersiz prostat dokusunu analiz etti.

Örnekler prostatın üç büyük bölgesinden geldi ve araştırmacılar neredeyse 130.000 ayrı hücrede hangi genlerin açıya kapalı olduğunu dikkatle analiz etti.

Geçiş bölgesinden gelen dokularda ve BPH örneklerinde, prostatın diğer kısımlarında nadir bulunan belirgin bir hücre popülasyonu buldular.

Bu hücreler, bazal hücrelerin WIF1+ adlı bir alt tipidir ve transkripsiyonel ve anatomik olarak ailelerinin geri kalanından ayrılır.

Bilim insanları, benzersiz bir gen ifadesi profili sergilediklerini ve RNA dizilemesi ve boyama, insan prostatının geçiş bölgesinde belirgin derecede zenginleştiklerini gösteriyor.

Testosteron gibi androjenlere yanıt veren ve prostat büyümesi ve gelişimini etkileyen sinyal yollarına dahil olan bazı genler WIF1+ hücrelerle ilişkilendiriliyor.

“Bir araya geldiğinde,” yazarlar yazıyor, “moleküler imza, zonel dağılım ve yol zenginleşmesi, geçiş bölgesinde zenginleşen WIF1+ bazal hücrelerin epitel ve stromal yeniden yapılandırmayı teşvik ederek BPH patojenezine katkıda bulunabileceğini öne sürüyor.”

Araştırmacılar ayrıca, iltihaplanmayı ve WNT olarak adlandırılan bir büyüme sinyal yoluunu sakinleştirerek bu hücrelerin prostat kanserinin geçiş bölgesinde daha az sık başlamasının nedenini açıklamaya yardımcı olabileceğini de öne sürüyor.

“Analiz, bu hücrelerin dokunun yeniden yapılandırılmasıyla ilişkilendirilen moleküler özelliklere sahip olduğunu ortaya koydu; bu da prostat büyümesine katkıda bulunabilir ve komşu hücrelerle iletişim kurabilme yeteneği gösteriyor; bu da geçiş bölgesinin benzersiz biyolojik ortamını kurmaya yardımcı olabileceklerini öne sürüyor,” diyor ilk yazar Rulin Wang.

Wang ve meslektaşları halka açık veri setlerini analiz ettiğinde, sonuçlarını destekleyen daha kanıt buldular.

Büyümüş prostat dokusu WIF1+ bazal hücrelerle zenginleşmişti.

Bu bol bazal hücrelerin gen imzası belirgin biçimde değişmişti.

Wang, bunun bu hücrelerin “geçiş bölgesini BPH’ye özellikle duyarlı kılan bölgesel süreçlere katkıda bulunma” olasılığını ortaya çıkardığını söylüyor.

Şimdilik bu, yalnızca bir hipotez; ancak Wang ve meslektaşlarının daha fazla araştırmayı hak ettiğini düşündüğü bir hipotez.

Gelecek çalışmalar, örneğin, WIF1+ bazal hücrelerin büyümüş prostat bezlerinin gelişimindeki işlevsel rollerini inceleyebilir.

Bu hücreler gerçekten de BPH’de doğrudan bir rol oynuyorsa, gelecekteki ilaç hedefleri haline gelebilirler.

Araştırma The Journal of Pathology dergisinde yayımlandı.

Bu makale Rebecca Dyer tarafından doğrulandı ve Rebecca Dyer tarafından düzenlendi. Sürecimize gurur duysak da, yalnızca insanız. Bir hata fark ederseniz, lütfen bize bildirin.