•Science-alert sitesinde yayımlanan habere göre, Stanford bilim insanları mercanların solma (ağarma) krizinden kurtarılması için umut verici bir yöntem geliştirdi. Yöntem, sağlıklı mercanlardan solgun komşularına simbiyotik alglerin aktarılmasına dayanıyor.
Mercanlar, bedenlerinin içinde yaşayan algler olmadan uzun süre hayatta kalamaz. Isı, kirlilik ve UV ışınları gibi faktörlerden kaynaklanan stres altında bu algler mercanlar için toksik hale gelir ve mercanlar onları uzaklaştırır. Simbiyotik alglerini kaybeden mercanlar ağarır ve açlıktan ölmeden önce yeni algler edinmek için sınırlı bir süreye sahip olur.
“Solgun mercanlar ölerken, henüz ölü değiller,” Stanford deniz bilimcisi Danny Collins diyor. “Cevaplamaya çalıştığımız soru şu: Bir mercan ağardıktan sonra ona ne yapabilriz?”
İpucu, meslektaşı Steve Palumbi’den geldi; laboratuvar tankında ilginç bir şey fark etmişti. Aynı koloniden toplanan iki mercan parçası birbirinin üzerine düşmüştü. Biri solgun, diğeri sağlıktı. Ancak dokundukları noktada solgun parçada renk geri geliyordu. Sağlıklı mercan simbiyotik alglerini komşusuna aktarıyordu.
“Buldumuz şey şu: Sağlıklı bir mercanı solgun bir mercanla temasa koyarsanız, sağlıklı mercan aslında algal symbionts ve besinleri solgun mercana gönderiyor ve kısa sürede tamamen iyileştiriyor,” Collins açıklıyor. “Bu sağlıklı mercanın renginin bu solgun mercana yavaşça yayıldığı gerçeğini izlerken şaşırdım.”
Doğrudan temas esastır İki mercan parçası arasında sadece birkaç milimetre olması bile aktarımı tamamen engelledi, çünkü araştırmacılar bunu deney tanklarında gösterdi. Algleri aktarmak için iki mercan aslında birbirine kaynaşıyor.
“Dokuları büyüyor ve besinlerin ve symbiontların o hücreler arasında akmasını sağlayan bir besin köprüsü oluşturuyor,” diyor. “Sağlıklı mercan, bu symbiontları göndererek solgun mercanın iyileşmesini başlatabilir… Sağlıklı mercanı alabiliriz ve solgun mercan artık kendini iyileştirebilir.”
Sağlıklı mercana sadece bir haftalık temas, solgun parçalarda tam bir iyileşmeyi başlatmak için yeterliydi; bu da toplamda yedi haftayı aldı. Bu, vahami ağarmış popülasyonlarda görülen iyileşme sürelerinden büyük ölçüde daha hızlı.
İyileşme hızı, mercanların tamamı yedi hafta boyunca temasta bırakıldığı ya da bir haftadan sonra ayrıldığı için aynıydı; bu da ilk enjemandan sonra alglerin iyileşen solgun mercanların içinde çoğaldığını gösteriyor. Simbiyotik alglerin doğal olarak geri kazanılması, ağarma olayından sonra aylar alabilir ki o zaman mercan ölmüştür.
Yöntem laboratuvarda çalışmış olabilir; genetik açıdan özdeş mercan parçaları aynı koloniden sağlanmışken, bu yaklaşımın okyanusta, vahami ağarmış resiflerde aynı şekilde çalışıp çalışmayacağı hala belirsiz.
Teorik olarak bu yöntem, ölümün eğinde olan mercanlar için kritik bir yaşam desteği sunabilir. Ancak solma olayları daha sık, kalıcı ve yaygın hale geldikçe pratik olmayabilir; ki bunların insanların fosil yakıtı yakmayı durdurmaması durumunda böyle olması bekleniyor.
Bu, mercan resiflerinin acil tıbbıdır; artan sistemik bir sağlık krizinin ucunda bireysel ‘hastaları’ kurtarıyor. Belki bu keşif resiflerin yollarımızı değiştirmeyi görmek için yeterince hayatta kalmasına yardımcı olur.
“Mercanların doğal olarak nasıl iyileştiğine dair bu yeni bilgiler bize gelecek için umut veriyor,” deniz ekolojisi uzmanı Fiorenza Micheli diyor. “Geleceğe kapı açıyorlar ve resif restorasyonunu hızlandırmamız gereken kırılma noktasına yol açabilirler.”
Bu makale yayımlanmıştır. Bu makale Fiona MacDonald tarafından doğrulanmış ve düzenlenmiştir.
1 条评论
通过引用来源、提出问题或有建设性的反驳来完善你的观点。