Küçük Deneyde Ultra-İşlenmiş Yiyeceklerden Vazgeçmek Depresyon Belirtilerini Dört Haftada Hafifletebiliyor

Kaliteli araştırma ekibi, depresyon tanısı alan 20 yetişkinden oluşan pilot bir deneyde, ultra-işlenmiş yiyecken tüketimin azaltılmasının belirtileri belirgin biçimde hafiflettiğini buldu. Kaliforniya Üniversitesi San Francisco (UCSF) Psikiyatri Araştırmacısı Nyasha Chagwedera önderliğinde yürütülen çalışmada, katılımcılar dört haftalık iki farklı beslenme düzenini sırayla deneyerek kendi içlerinde karşılaştırma yaptı ve ultra-işlenmiş yiyecken oranının düştüğü dönemde depresyon ve kaygı puanlarının belirgin şekilde düştiğini kaydetti.

Deney, katılımcıların tanı konulmuş depression hastaları üzerinde yürütülmesi bakımından dikkat çekiyor. Daha önceki gözlemsel çalışmalar ultra-işlenmiş yiyecken tüketimi ile depresyon arasında ilişki kurmuştu; ancak burada araştırmacılar, zaten depresyon yaşayan insanların beslenme alışkanlıklarını değiştirmesiyle ne olacağını inceledi.

Deneyin Tasarımı ve Katılımcılar

Çalışmaya katılan 20 yetişkinin ortalama yaşı yaklaşık 44’tü ve ortalamaya yakın, neredeyse 13 yıldır depresyonla yaşadıklarını belirtti. Katılımcılar rastgele iki beslenme düzeninden biriyle başlamaya ayrıldı: Bir grup dört hafta boyunca usual beslenmeye devam ederken, diğer grup ultra-işlenmiş yiyecken tüketimini azalttı; ardından taraflar yer değiştirdi.

Katılımcılar kendi yemeklerini araştırmacıların rehberliğiyle aldı ve çalışmanın tamamında ilaçlarını, terapilerini, egzersizlerini ve uyumalarını değiştirmemeyi kabul etti. Deneyin sonunda 19 kişi süreci tamamladı.

Belirtilerde Kaydedilen Değişiklikler

Dört haftalık her beslenme dönemi araştırmacıların iki beslenme biçimini aynı kişiler üzerinde karşılaştırmasına olanak tanıdı. Yüksek işlenmiş yiyecken tüketimini değerlendiren anket ortalaması, müdahalenin ardından 10.10’dan 1.42’ye düştü.

Üç ayrı depresyon değerlendirmesi, usual beslenme dönemine kıyasla ultra-işlenmiş yiyecken oranının azaldığı dönemde daha düşük puanlar kaydetti. Dokuz soruluk PHQ-9 ölçeğinde usual beslenme döneminde ortalama puan 8.68 iken, beslenme müdahalesi sırasında bu oran 5.53 oldu; taban belirtileri, beslenme sırası ve deney dönemini dikkate alan bir analiz, iki beslenme arasındaki farkın yaklaşık üç nokta olduğunu tahmin etti.

Başka bir depresyon değerlendirmesi olan MADRS’te usual beslenme döneminde ortalama puan 18.9 iken, ultra-işlenmiş yiyecken oranının azaldığı dönemde bu oran 8.05 olarak ölçüldü. Üçüncü depresyon değerlendirmesi ve bir kaygı anketi de beslenme müdahalesi sırasında daha düşük puanlar kaydetti.

“Ultra-işlenmiş yiyecken tüketimini azaltmak zor olabilir, çünkü son derece lezzetli, ucuz ve pratiktir.”

Nyasha Chagwedera, Kaliforniya Üniversitesi San Francisco (UCSF) Psikiyatri Araştırmacısı

Araştırmacılar, yaklaşımın uygulanabilir ve kabul edilebilir olduğunu, daha büyük deneyler için bir temel sağladığını belirtti. Katılımcıların müdahalenin kolaylığına verdiği ortalama puan 5.74 iken, yararlılığına verdiği ortalamaya yakın 8.42 oldu ve hiçbir olumsuz olay bildirilmedi.

Sınırlamalar ve Sonraki Adımlar

Araştırmacılar, ultra-işlenmiş yiyecken tüketiminin şeker, yağ veya kalori alımını değiştirmesi; işleme sırasında oluşan kirleticilerin veya katkı maddelerinin ise olası diğer faktörler olması nedeniyle bu yaklaşımın neden etkili olduğunun net olmadığını vurguladı. Deney küçük ve körlemesine yürütülmemişti: katılımcılar hangi beslenme düzenini izlediklerini bildiği için beklentiler sonuçları etkilemiş olabilir; yiyecken tüketimi ise kendiliğinden bildirilmiş, ultra-işlenmiş yiyecken alımını nesnel olarak ölçen bir yöntem kullanılmamıştı.

Tüm katılımcıların kilosu yüksekti ve en az bir metabolik anormallik bildirdiği için bulguların diğer depression hastalarına aynı derecede uygulanmayabileceği dikkat çekiyor. Birincil çıktılar uygulanabilirlik ve kabul edilebilirlik olurken, depresyon ve kaygı çıktıları keşif niteliğindeydi ve yazarlar bu bulguları hipotez üreten sonuçlar olarak tanımladı.

Araştırmacılar, ultra-işlenmiş yiyecken alımını nesnel biçimde ölçen ve sonuçların ardındaki mekanizmaları inceleyen daha büyük, körlemesine deneyler çağrısında bulundu. Çalışma ilgili dergide yayımlandı. Bu makale Rebecca Dyer tarafından doğrulandı ve düzenlendi.