Haftada En Az Bir Kez Parka Gidilen Çocuklarda Ölçülebilir İyilik Hali Artışı: Yeni Çalışma

il21/Shutterstock

Birleşik Krallık’ta çocuk ruh sağlığı sorunları son on yılda artış gösterdi. Bu durum COVID pandemisiyle daha da kötüleşti ve hâlâ endişe veriyor; özellikle hareketsiz yaşam tarzı ve aşırı ekran başında geçirilen zaman gibi konular gündemde.

Yeni bir çalışmada, meslektaşlarımla birlikte yerel bir parka düzenli olarak gidilmesinin çocuk ruh sağlığı üzerinde ölçülebilir bir etkisi olduğunu tespit ettik.

Çocukluk ve ergenlik döneminde çocuklar sosyal ve duygusal becerilerini geliştirir. Bu sosyal-duygusal gelişim, iyi bir ruh sağlığı için temel oluşturur. Sosyal beceriler ve dostluklar gibi tipik aşamalara ulaşılamaması, bir çocuğun hem güncel ruh sağlığını hem de ilerideki ruh sağlığını gösteren bir işaret olabilir.

Bu nedenle, sağlıklı sosyal-duygusal gelişimi kolaylaştıran ve teşvik eden yollar bulmak, çocuk ruh sağlığını iyileştirmenin ve onlara hayatları boyunca iyi bir ruh sağlığı için temel sağlamanın bir yoluudur.

İnsanların evlerine yakın yeşil ve doğal alanların bulunması, önceki çalışmaların çocuk ruh sağlığıyla ilişkili olduğunu gösterdiği bir faktör. Bu alanların sağlıklı davranışları teşvik ederek çocuk ruh sağlığını iyileştirdiği düşünülüyor. Örneğin, fiziksel aktiviteyi, sosyalleşmeyi ve hayal gücü gerektiren maceraperest oyunları teşvik ediyorlar. Araştırmalar, doğal alanlarda bulunmanın hem çocuklar hem de yetişkinler için iyileştirici ve stres azaltıcı etkileri olabileceğini gösteriyor.

Yeşil alanlar ve çocuk ruh sağlığıyla ilgili araştırmaların çoğu kesitsel çalışma tasarımlarına dayanıyor. Bu, çalışmaların ölçümlerinin tek bir noktada alındığı, çocukların zaman içinde takip edilmediği anlamına gelir. Bu çalışmalar doğal alanlar ve çocuk ruh sağlığı gibi birbirleriyle ilişkili faktörleri ortaya çıkarmada başarılı olsa da, bunun doğal alan mı yoksa başka faktörler mi çocuk ruh sağlığını etkilediğini belirleyemezler.

Bu çalışmalar genellikle yeşil ve doğal alanlara ikamet uzaklığını ölçmek yerine, çocukların bu alanlara ne sıklıkla götürüldüğünü ölçmezler.

Çalışmamızda ne yaptık

Çalışmamızda parklara gitmeyi seçtik, çünkü araştırmaların yeşil ve doğal alanların ruh sağlığını iyileştirmedeki olası yolların çoğuna olanak tanıyacağını düşündük. Children of the 90s çalışmasından, yani Avon Longitudinal Study of Parents and Children (Alspac) olarak da bilinen çalışmadan veriler kullandık; burada 1990’ların başlarından günümüze kadar İngiltere’deki Bristol şehri ve çevresinde doğan 14.062 çocuk hakkında bilgi toplandı. Çocukların parklara ziyaretleri ile birlikte doğumdan 11 yaşına kadar olan ruh sağlıkları, davranışları ve aile koşullarıyla ilgili veriler kullandık.

Parklarda geçirilen zaman çocuklar için faydalıdır.
Mark Ferguson, CC BY-NC-ND

Altı aydan 11 yaşına kadar en azından haftada bir kez parka götürülen çocukların, aynı dönemde haftadan az kez parka götürülenlere kıyasla ruh sağlığı değerlendirmelerinde ortalamaya göre %16,5 daha iyi skor elde ettiklerini bulduk.

Parklara gitme ve ruh sağlığı konusunda tekrarlayan ölçümlerimiz olduğundan, yalnızca daha çok ve daha az giden çocuk gruplarını karşılaştırmakla kalmayıp, belirli çocuklara giden parkların etkisini de anlayabildik. Parklara daha sık gittikleri dönemlerde çocukların daha iyi ruh sağlığı gösterme eğiliminde olduğunu, daha az gittikleri dönemlere kıyasla bunu gözlemledik. Bu, birey içindeki değişimi gösterdiği için kesitsel bir çalışmaya göre daha güçlü kanıt sağlar.

Bu bulgular, çocuk ruh sağlığını etkilediği bilinen yoksun aile koşulları, örneğin kötü konut ve anne ruh sağlığı gibi faktörler hesaba katıldıktan sonra da geçerli kaldı. Duyarlılık analizlerini gerçekleştirdiğimizde de bulgular değişmedi. Duyarlılık analizinde, istatistiksel modele dahil ettiğimiz ölçümler veya örneğe dahil ettiğimiz çalışma katılımcıları gibi çalışmanın öğelerini değiştirerek sonuçları etkileyip etkilemediğini inceleriz. Sonuçlar duyarlılık analizleri boyunca tutarlı olduğunda, bu sonuçlar hakkında daha büyük bir güven verir.

Aynı zamanda park ziyaretlerinin sıklığındaki farklılıkları da farklı gruplar açısından inceledik. Daha avantajlı ailelerden gelen çocuklar daha küçük yaşlarda parklara daha sık götürülüyordu; ancak çocuklar büyüdükçe bu düzen değişti ve bazı dezavantajlı ailelerden gelen çocuklar parklara daha sık götürüldü.

Çoğu çocuk çocukluğunun tamamında veya bir kısmında parklara haftada bir kezden daha az götürüldü. Bulgularımız, çocukluk döneminde parklara ziyaret fırsatlarının artırılmasının çocukların ruh sağlığını iyileştirebileceği ve eşitsizlikleri azaltabileceği işaret ediyor.

Ancak çocukların ruh sağlığındaki eşitsizliklerin azaltılması ancak kaliteli, güvenli, samimi ve tüm ailelerin kolayca kullanabildiği parkların mevcut olması durumunda mümkün görünüyor.

• Gençlerde ruh sağlığı