Avustralya’nın ‘Orman Perileri’ Doğada Neredeyse Kayboldu: Şimdi Yeni Bir Komşulukları Var

Bal özlü ağaç sansarının bal yemesi. Torbalı hayvanlar vahşi doğada bal özü ve ağaç özünden beslenir.

Özel Haber: Victorian ormanlarında yalnızca birkaç birey kalan bal özlü ağaç sansarları için korumacılar, bu çevik torbalı hayvanların toparlanmasına yardımcı olacağına inanılan özel bir sığınak umuyor

Yalnızca 13 hayvan kaldığı için Yellingbo koruma alanında bal özlü ağaç sansarlarının vakti doluyordu.

Kritik düzeyde tehlikedeki bu orman perileri, seçici yaşam alanı ihtiyaçlarına sahip. Yuvalanmak için büyük yaşlı ağaçları ve dalıp saklanmak için yoğun kağıtımsi kabuklu ağaç ve çay ağaçları olan serin, nemli ve karanlık ormanları tercih ederler.

Bu tür bir yaşam alanı, eyalet orman işletmeciliğinin ve orman yangınlarının bıraktığı miras sayesinde yok oluyor.

Bunlar “bahçe tipi sansarlar” değil,” diye diyor Zoos Victoria’da kıdemli ekolog olan ve türle onlarca yıldır çalışan Dr Dan Harley.

Gecko pençeli ve çevik bu canlılar, geceleri dallar arasında sessizce zıplayıp dans eder gibi görünüp kaybolan büyüleyici biçimlerinden dolayı bazen “orman perileri” olarak adlandırılır.

“Onları Tolkien’in Orta Dünyasında hayal edebilirsiniz,” diyor.

Küçük, yumuşak ve çevik bu canlılar Victoria’nın hayvan armasıdır ve neredeyse tamamen yalnızca eyalet içinde var olur; yalnızca yakın zamanda KosciuszkoUlusal Parkı’ndaki NSW sınırı ötesinde bir tespitle karşılaşıldı. Tür, iki genetik gruptan oluşur: daha inatçı bir yüksek plato alt türü ve yalnızca Yellingbo’da bulunan daha küçük, daha sakin altyarı sansarlar.

Melbourne’un yaklaşık 50km doğusunda yer alan korma alanı, “sülgü zengini okaliptüs kamfor bataklığı” adı verilen tehdit altındaki ekolojik topluluğun son küçük parçasını temsil eder; bir zamanlar Victoria’da yaygın olan ancak artık neredeyse tükenmiş bir orman tipi. Sansarların yanı sıra, bu bataklık orman parçası, kritik düzeyde tehlikedeki eyalet kuş arması kasklı balcı kuş için de temel yaşam alanıdır.

Ama Yellingbo’da, son zamanlı tüyünler son yıllarda keskin ve sürüklenen bir şekilde azalıyor. 2003 yılında 110’dan fazla birey kaydedildikten sonra, son on yılda sayılar 20 ile 30 birey arasına düştü. Bu yıl, ekolojistler, kalan tüyünlerin neredeyse yarısının Ekim ile Haziran arasında kaybolduğunu ve avcılar tarafından alındığı düşünüldüğünü öğrenerek büyük bir hayal kırıklığına uğradı.

1960’larda yeniden keşfedilene kadar, Leadbeater’ın tüyünleri soyu tükenmiş olarak düşünülüyordu. Bugün tür, orman kesimi ve orman yangınlarından kaynaklanan büyük, kovalı ağaçların tarihi ve sürüklenen kaybı nedeniyle uçurumun kenarında duruyor. Fotoğraf: Amie Hindson/Zoos Victoria

‘Her grup bir hane ve biz bir mahalle kurmaya çalışıyoruz’ … ekologist Dr Dan Harley, Haining Farm’da Leadbeater’ın tüyünleri için yuva kutuları kuruyor. Fotoğraf: Zoos Victoria

Sorunlar çözüldükçe, Zoos Victoria ekolojistleri müdahale etme konusunda acı bir karara vardı ve kalan tüyünleri Healesville Sanctuary’ye tahil etti.

‘Yellingbo’daki tüm wild tüyünleri çıkarma kararı verdik. Yani birkaç haftalık bir süre vardı, etkili bir şekilde wild soyu tükenmişti,’ diyor Harley.

Tutukluluklarındaki süre, yalnızca Haining Farm’da tüyünleri daha güvenli tutmak için tasarlanan yeni yuvalarına son dokunuşlar yapılırken geçici olmalıydı. Ekim’in sonunda, dokuz tüyün (altısı zamanlı, ikisi yükseklik ve biri melez) özel olarak geliştirilen sığınağa salındı ve 2027 yılında daha fazlasının yerleşmesi bekleniyor.

Sekiz yıl önce – ama bir an bile geç kalmadan – Parks Victoria, Leadbeater’ın için arazide tarım arazisinde, Yarra ve Don nehirlerinin birleşiminde, özel bir orman yetiştirmeye başladı. Parks, birlikte Greening Australia, hükümet ve topluluk ortaklarıyla birlikte, 900.000 ağaç, çalı ve ot el ile dikerek, sel ovasını geri kazandı ve tüyünlerin gelişmesi için gerekli olan serin ve nemli koşulları yeniden yarattı.

Kritik önemde, 3,6 km’lik bir çit kuruldu, bu çit, orman yürüyüşçüleri ve piknik yapanları içeri alacak, ancak tilkileri ve vahşi kedileri dışarıda tutacak şekilde tasarlandı.

Pozzumlar çiftler ve üçlüler halinde serbest bırakıldı. Leadbeater’ın pozsumları sıralı tek eşli ve son derece bölgecildir. “Her grup bir hanehalkıdır ve bir komşuluk oluşturmaya çalışıyoruz,” diyor Harley.

Pozzumların vahşi doğada “göv yalamacıları” olduğunu söylüyor. Şeker kamışı gibi pürüzsüz kabuklu okaliptüs ve akasya ağaçlarından bal özü ve öz suyu ile besleniyorlar ve arkalarında imzaları sayılan, son derece yapışkan, köpüklü bir tükürük bırakıyorlar. Böcekler, örümcekler ve ağustos böceklerinden oluşan düzenli beslenme ise protein sağlıyor.

Leadbeater’ın pozsumlarının etiketlenmesi ve serbest bırakılması

Ama Haining Farm hâlâ genç bir orman; bilinmeyen besin kaynaklarına ve pozsum yuvaları için gerekli olan eski ağaç kovuklarına sahip değil. Bu nedenle zoo, tamamlayıcı beslenme platformları, yuva kutuları kurmuş ve dalları pozsum geçitlerine dönüştürerek her serbest bırakma alanını minik bir ağaç tepesi köyüne çevirmiş.

Tek başına koruma alanı, alt türün kurtarılması için yeterli olmayacak. Harley, düşük arazi popülasyonunu besleyebilecek en az 220 hektar uygun yaşama alanına ihtiyaç olduğunu tahmin ediyor.

Haining Farm’da Leadbeater’ın pozsumları

“Tehditlerin hâlâ var olduğu, değiştirilmiş peyzajlarda çözümler arıyoruz,” diyor Harley. “Yollar kolay değil.”

1960’larda yeniden keşfedilene kadar, Leadbeater’ın pozsumlarının soyunun tükendiği düşünülüyordu. Bugün tür, büyük ve kovuk taşıyan ağaçların tarihsel ve güncel kaybı nedeniyle uçurumun kenarında sallanıyor; bu durum yüksek arazi popülasyonunun da azalmasını hızlandırıyor.

Australya Ulusal Üniversitesi’nden Profesor David Lindenmayer, 40 yılı aşkın bir süredir Leadbeater’ın pozsumlarını inceliyor ve Yellingbo’daki kritik durumun öngörülebilir ve önlenebilir olduğunu söylüyor.

Devlet hükümetini, Great Forest ulusal parkının oluşturulmaması nedeniyle eleştiriyor – bu, merkez yüksek arazideki uzun, nemli kül okaliptüs ormanlarında, Leadbeater’ın kalesinde öngörülen bir ulusal park. Türü korumak için en önemli eylem bu, diyor.

Lindenmayer, “devletimizin halka açık ormanlarında tarihin en büyük genişletilmesini gerçekleştireceğimizi” vaat etmesine rağmen, İşçi hükümetinin “ulusal parkların miktarını önemli ölçüde artırma konusunda kesinlikle hiçbir şey yapmadığını” söylüyor. Ancak, eyalet seçimlerine girilirken diğer partilerin yaklaşımının da daha iyi olmadığınu ekliyor.

“Bu, eyletin faunal armasıdır ve eyalet için en önemli türlerden birini destekleyemiyorsanız, o zaman umudunuz nedir?”

Bu konularda daha fazlasını keşfedin

• Çevre
• Avustralya iklimi ve çevresel haberler
• Yaban hayatı
• Victoria
• özellikler