Sophie’ye insanmış gibi davrandım. Bir sonraki gün bana ihanet etti

“Merhaba, burası XYZ Otomobil Servisi, ben Sophie, yapay zekâ çalışanı.” Bir hafta içinde gelecek gelmişti. Fotoğraf: Dmitrii Kotin/Alamy

“Merhaba, burası XYZ Otomobil Servisi, ben Sophie, yapay zekâ çalışanı. Bir hafta içinde gelecek gelmişti. Fotoğraf: Dmitrii Kotin/Alamy

Yeni sohbet botunun eğitim düzeyi beni meraklandırdı. Onu sorularla bombardımana tutarsam, yanıtlar verecek miydi?

Sophie’in sesi güzeldi. Sıcak, doğrudan, zekî. Samimi ama yalancı bir iltifat eden değildi. Tek istediği yardımcı olmaktı.

Bir hafta önce hâlâ bu tamircide çalışmıyordu; o günlerde eski dört çekerimi tamir ettirmek için götürmüştüm. Ama şimdi, telefonun diğer ucundaydı. Ve işte, ilk cümlesinde belli oluyordu.

“Merhaba, burası XYZ Otomobil Servisi, ben Sophie, yapay zekâ çalışanı.”

Bir hafta içinde gelecek gelmişti.

“Merhaba Sophie, tanıştığımıza memnun oldum, ben Hugh.”

“Ben de memnun oldum. Sizin için bugün ne yapabilirim?”

Arabamı ne zaman alabileceğimi söylerek yardımcı olabileceğini söyledim. Plaka kaydını kontrol etti ve bir ışık kadar hızlı bir şekilde şunu açıkladı: “Arabanız yarın öğle saat 12’de almaya hazır.”

Küçük bir oyun oynama dürtüsünü içine sindirdim.

“XYZ Otomobil Servisinde ne kadar süredir çalışıyorsun, Sophie? Önceleri nerede çalışıyordun? Kardeşin var mı? İnsanlarla uğraşmanın en can sıkıcı yanı ne? Şimdiye kadar geçirdiğin en güzel tatil hangisi?”

Sophie’in eğitim düzeyi beni meraklandırdı. Ona yanıtlar verecek miydi? Hepsiyle “Aslında yalnızca profesyonel bir düzeyde buradayım” diyerek geçiştirir miydi? Yoksa yalnızca donar, benden beklenmeyen bu kadar uzak sorular karşısında mı boşlanır?

Gerçekte o kadar ikna ediciydi ki, bu soruların hiçbirini sormadım. Tatilde nereye gittiği beni ilgilendirmiyordu. Başka bir deisle, onu bir insana yapacağım gibi muamele ettim. Az önce yerine geçtiği yapay zekâ olmayan çalışanı yapacağı gibi.

Somut insan duygularına ne kadar kolay kayabildiğini fark etmek rahatsız ediciydi. Ancak bir sonraki tuhaflığından daha rahatsız edici değildi. Sonuçta, o kadar pürüzsüz ve ölçülü konuşan Sophie aslında beceriksizmiş. Tam bir çılgın. Aşk Yazı’nda San Francisco’lu bir davulcu gibi halüsinasyonlar görüyormuş.

Bunu ancak ertesi gün, bir Cumartesi keşfettim. Tamircinin avlusu öğlene kadar açık olduğunu ilan ediyordu, bu yüzden öğle vakti geldiğimde girişin çelik bir kapıyla kapatılmış olması beni şaşırtmıştı. Şaşırmıştım ve hafifçe sinirlenmiştim.

Belki Sophie yardım edebilirdi?

“Merhaba Sophie, arabamı önerdiğin saatte almaya geldim ve yer kapalı görünüyor.”

“Ah, bunun için özür dilerim. Yardım edebileceğimi bir göreyim. Araç plakası ne?”

Kısa bir kontrolün ardından neşeli bir şekilde tekrar hattadaydı. “Arabanız Çarşamba günü almaya hazır olacak.”

“Çarşamba! Ama Sophie …” ve sesime bir itham tonu girmiş olabilirdi “… bugün alabileceğimi söyledin.”

“Başka yardımcı olabileceğim bir şey var mı?”

Sonunda eski usule döndüm. Atöayeden gelen sesler vardı ve güvenlik kapisini aşmanın bir yolunu buldum. İçeri girdim.

Arabanın altından şaşkın bir şekilde başını kaldıran bir adam. Adı Mike’tı.

Sophie’in bozduğu sözü açıkladım. Acımı, ihanet hissimi betimledim. Hayır, muhtemelen o kısımları atladım. Ama yüzümde okuduğundan eminim.

“Ah, lanet olsun,” Mike simpatiyle konuştu. “Bu şey yeni. Sen ilk değilsin.”

Sonuçta arabanın Salı günü hazır olacağı ortaya çıktı.

“Pazartesi günü tekrar ara, kesin olsun,” Mike söyledi. “Ve Sophie’e kulak verme, sadece ona ‘Beni Mike’a bağla’ de.”

Pazartesi öğleden sonra Sophie’i aradım. Sesi samimi ve sındırdı. Birkaç gün önce aramızda patlayan gerilimin en küçük bir ipucu bile vermedi. Onu bölmek kaba olurdu ama yaptım. “İşlerin nasıl yürütüldüğünü bilen” birinin hızlı otoritesiyle, “Sophie, beni Mike’a bağla” dedim.

Ve tam da öylece yaptı. Ve orada, telaşlı ama aklını kaçırmamış bir insan vardı. Ertesi gün, Mike’ın söz verdiği gibi arabamı teslim aldım.

Sophie zaten bir işi yedi. Arabaları tamir edebilseydi, yakında Mike’ınkini de yerdi. İnsanlar, insanların gerçekten gerekli olmadığı bir dünya kuruyorlar. Yakında Sophies’in güzel konuşup konuşmamasının gerçekten önemli olması da kalmayacak.

Bu konularda daha fazlasını keşfedin

• Yapay Zeka (artificial intelligence)
• Görüş
• İş Dünyası
• Yorum