İş için toplantılara katılmanız gerekiyorsa, muhtemelen birden fazla kesintiye uğradınız; ister etrafında koşan çocuklar olsun, ister ev tadilatı gürültüsü.
Zoom ve benzeri yazılımları kullanan toplantılar, uzaktan çalışmanın ayrılmaz bir parçası haline geldi ve COVID-19 pandemisi sırasında patlama yaptı ve bugün hâlâ yaygın. Ağustos 2026 itibarıyla, ABD İş İstatistikleri Kurumu’na göre yönetim, profesyonel ve ilgili mesleklerde çalışan Amerikalı işçilerin %36’sı en azından çalışmalarının bir kısmını evden yaptı.
Ben, insanların nasıl, ne zaman ve nerede çalıştığını inceleyen bir yönetim bilimciyim. Pandemiden önce profesyonel hizmet veren bir şirketi inceliyordum. Bu bana, personelinin 2024 yılına kadar çoğunlukla yüz yüze çalışmaktan büyük ölçüde uzaktan çalışmaya geçişini izlememi sağladı ve bu da bana uzaktan çalışmanın insanların hayatlarını nasıl değiştirdiğine dair daha iyi bir anlayış kazandı.
Araştırma, 275 görüşme ve yaklaşık 330 saat gözlem içeriyordu. Takip ettiğim gruplardaki çoğu kişi evde haftada dört ya da beş gün çalışıp toplantılara görüntülü olarak katılıyordu. Bulduğum şey, beklediğimin tam tersiydi.
İş arkadaşlarını birbirinden uzaklaştırmak yerine, uzaktan çalışma onları daha da yakınlaştırdı ve birbirleriyle daha açık olma konusunda daha istekli hale getirdi. Bulgular hakem değerlendirmesinden geçti ve yönetim dergisi Organization Science’da yayınlanacak.
Uzaktan çalışmaya geçişten önce, birçok öne çıkan çalışma ilişkileri araştırmacısının yaptığı tahminlerle uyumlu olarak – insanların ofisten uzaklaştırılmasının sosyal bağları koparacağını varsaydım. Ama yanılıyordum.
Ofiste, uzaktan çalışmaya geçişten önce, insanların birbirini çoğunlukla bütünüyle birer insan yerine iş arkadaşı olarak gördüğünü buldum. Bu ilişkiyi yansıtarak çalışanlar bazen hayatlarının çalışma yeteneklerini sınırlayabilecek yönlerini birbirleriyle paylaşmaktan rahatsız hissettiklerini söylediler.
Örneğin, mülakat yaptığım işçilerden Patrick, bir akşam annesine yardım ettiği için geç çalışamayacağını iş arkadaşlarına söylemekten korkuyordu. Bahsettiğim tüm isimler, söz konusu insanların ve işverenlerinin gizliliğini korumak için takma adlardır.
“Tumma uyumasan da, ortaya çıkıp gülümsemen ve her şeyin yolunda olduğunu göstermen bekleniyor,” dedi Tamara; iki küçük çocuğu olan yorgun bir ebeveyn olarak, hâlâ düzenli şekilde ofise gidip geldiği sırada.
Ekip sohbet kanallarında insanlar çocuklarının fotoğraflarını, hayvanlarını ve pişirdikleri yemekleri paylaştılar.
“Herkesin arka planda bir gürültüsü oluyor ya da aklında bir şeyler dönüyor ya da ne biliyim; bu yüzden birbirimizi normalde olacağından daha hızlı ve daha derinlemesine tanıma fırsatı buluyoruz,” dedi Tamara. Bazı durumlarda, artan bu yakınlık hissi, uzaktan çalışmaya geçmeden önce yıllardır tanıdıkları insanlar için de yaşandı.
Artan psikolojik güven
Psikolojik güven, bir hata kabul etmek, yardım istemek ya da bir sorunu dile getirmek gibi bir kişilerarası risk alabileceğinize dair hisstir; ve bunun olumsuz değerlendirilmeksizin.
Yönetim alanında onlarca yılı kapsayan araştırmalar, psikolojik güveni hem çalışanlar hem de organizasyonlar için önemli sonuçlarla ilişkilendiriyor; bunlara öğrenme, yaratıcılık ve sesini çıkarma dahildir.
Zamanla, uzaktan çalışmanın bu iş arkadaşlarından çoğu için psikolojik güveni artırdığı görüldü.
“İnsanlar kişisel ve profesyonel hayatlarının kesiştiği noktalar hakkında konuşmaktan daha az korkmaya başladı,” dedi Leah. Ekledi: Eskiden kimse bir ayrılığın kendilerini etkilediğini ve sakinleşmek için bir güne ihtiyaçları olduğunu söze başlamazdı.
şirket bana=”” bunu=”” daha=”” de=”” geçtikten=”” hayatlarında=”” hem=”” hissettiklerini=”” insanlar=”” işleriyle=”” karşılaştıkları=”” kendi=”” kişisel=”” mücadelelerini=”” p=”” paylaşmada=”” rahat=”” sonra,=”” söylediler;=”” uzaktan=”” uğraşıyorlardı.<=”” yaparken=”” zorluklarla=”” çalışmaya=””>
İş ve iş dışı faaliyetlerin desteklenmesi
Ve insanlar bu sorunları iş arkadaşlarıyla paylaşmaya başladıkça, birbirlerini artık daha iyi destekleyebildiklerine dair bir hissettiklerini de bana söylediler.
Bir işçinin babası hastalandığında, iş arkadaşı Brooke, ikisinin birlikte yapmayı planladığı görevleri üstlendi.
“Bunu şu an senin yerine ben alıyorum,” dedi ona. “Ve sonra, ne zaman imkanın olursa, geri dön ve işi devral.”
İş arkadaşı babasına bakmak için ayırabileceği bir zaman bulabildi. Ve önemli olanı, yardım bu şekilde dolaştığı için Brooke’a göre, bir görev artık biri ona ulaşamadığında “suda kalıp kalmıyor” ya da “yerinde donup kalmıyor”.
Bu daha derin işbirliğinin, görevlerin tamamlanmasının maliyetine geldiği görülmedi. Kendi adını Charles olarak anacağım bir çalışan şunu açıkladı: İş arkadaşlarının kişisel hayatlarıyla ilgili ayrıntıları paylaşması “çok sayıda konuda bizim daha etkili çalışmamıza yardımcı oldu.”
Bulgularım, uzaktan çalışmanın işverenlerin ve çalışanların gözden kaçırabileceği bir avantaj olabileceğini gösteriyor. Ofis dışında geçirilen süreyi, çalışanlar arasındaki sosyal bağ için bir maliyet olarak görmek yerine, onu kişisel gelişim sağlamak ve iş arkadaşlarını daha iyi tanımak için bir yol olarak değerlendirebilirler.
1 kommentti
Kehitä ajatustasi lähteellä, kysymyksellä tai rakentavalla vasta-argumentilla.