Susan Lewis, hafta sonu hayatını kaybettiğinde University of Wollongong’un bilimsel araştırma için vücut bağışı programına dahil edilememişti.
Programın anatomi direktörü, üniversitenin bu olaydan sonra bağış politikasını değiştirdiğini belirtti.
İnsan doku mevzuatını inceleyen bir rapor, önümüzdeki hafta federal parlamentoda sunulacak.

Susan Lewis üniversitede okumayı çok seviyordu ve başkalarının öğrenmesine yardımcı olmak için vücudunu bilime bağışlamayı planlamıştı.
Kocası Warren Lewis, “Topluma bir şeyler geri vermeyi düşünüyordu,” dedi.
“Kendini bağışlamak, en iyi hayır işlerinden biri.”
Ancak 79 yaşındaki kadın, Eylül ayında New South Wales’in güney kıyısındaki Batemans Bay’de hafta sonu hayatını kaybettiğinde, bu isteği yerine getirilemedi.

Hastane, cenaze hizmeti sağlayıcısı ve University of Wollongong arasındaki iletişim kopukluğu, vücudunun zamanında embalmelenmemesine neden oldu.
Bay Lewis, “Pazartesi sabahı üniversite beni arayıp eşimi almadıklarını söyledi,” dedi.
“Kalpten daha fazlasını incitiyor; tüm vücudunu acı içinde bırakıyor.”
Avustralya genelinde üniversitelere bağlı, bütün vücut bağışını kabul eden 17 anatomi programı bulunuyor.
Bir vücut kabul edildiğinde embalmeleniyor veya donduruluyor ve New South Wales’te sekiz yıla kadar kullanılabiliyor.
İdeal olarak bu süreç 48 saat içinde tamamlanmalı.
University of Wollongong anatomi komitesi başkanı Profesör Deirdre McGhee, “Belirli bir süreden sonra, birkaç gün geçtikten sonra, vücudun ölüm sonrası değişmesi nedeniyle bağışı yeterince embamleyip kullanamıyoruz,” dedi.
Susan Lewis’in ölümü sırasında University of Wollongong’un hafta sonları, resmi tatillerde veya akademik tatil dönemlerinde vücut bağışı koordinatörü bulunmuyordu.
Üniversite, bu sorunu çözmek için Macquarie Üniversitesi ile bir iş birliği kurdu ve hafta sonu bağışlarının orada kabul edilmesini sağladı.
Profesör McGhee, bu iş birliğinin Bay Lewis’in mücadelesi sayesinde gerçekleştiğini belirtti.
“Ona, ‘Harika, bunu sen başlattın,’ dedim,” diye ekledi.
“Bir değişiklik yaptın ve eşin seninle gurur duyardı.”
İyi niyetlerine rağmen herkes bilimsel araştırma için vücudunu bağışlayamıyor.
Ölüm anında bağışı geçersiz kılabilen özellikler arasında bulaşıcı hastalıklar veya cilt lezyonları bulunuyor.
University of Wollongong’da 45 kilogramdan daha hafif veya 95 kilogramdan daha ağır vücutlar da kabul edilmiyor.
Profesör McGhee, “Eğer çok büyüklerse soğuk odamıza sığdıramıyoruz… çok zayıf düşmüşlerse de eğitim için kullanamıyoruz,” dedi.
University of Sydney araştırma ortağı Rebekah Jenkin, Avustralya genelindeki programlara her yıl 1.500’e kadar bağışlanmış vücut kabul edildiğini, ancak kabul edilemeyen vücut sayısının da “oldukça yüksek” olduğunu belirtti.
“Avustralya’daki programların çoğu kapasite sınırında,” dedi.
“Vücutların çoğu embamleniyor ve bu süreç 12 ila 18 ay sürüyor. Bu nedenle her bağışçının vücudu, anatomi incelemesi için kullanılmadan önce morgda bu süre boyunca tutuluyor.
“Avustralya’da gerçekten alabileceğimizden çok daha fazla bağışçı veya potansiyel bağışçı var.”
Laboratuvar kapasitesi ve soğutma maliyeti
Macquarie Üniversitesi vücut bağışı programı direktörü Richard Appleyard, üniversitenin tesislerinin anatomi, cerrahi beceri ve ortopedik araştırma programları için 60’a kadar embamlenmiş ve dondurulmuş vücut alabileceğini söyledi.
Ancak bir anatomi laboratuvarını işletmenin maliyetinin ve kapasitesinin, kabul edilebilecek vücut sayısını sınırladığını belirtti.
“Muhtemelen bir programa kabul edilemeyen bağışçıların büyük çoğunluğu, yeterli soğutma alanı olmamasından kaynaklanıyor,” dedi.
“Kapasitemiz açısından oldukça iyi bir konumdayız; burada vücutlar için yeterli depolama alanımız var ve diğer üniversitelere göre daha yüksek bir döngüye sahibiz.”
Rebekah Jenkin’in bir araştırma makalesi, her yıl 10.000’den fazla klinisyenin, öğrencinin, anatomistlerin ve araştırmacının yerel vücut bağışçılarından doku kullandığını tahmin ediyor.
Profesör McGhee, bir anatomi laboratuvarını işletmenin maliyetine rağmen, sağlık ve tıp alanındaki eğitim için bunun vazgeçilmez olduğunu belirtti.
“Bu, bir mekanikçinin arabayı tamir etmeye gitmesi ama motorun içinde ne olduğunu bilmemesi gibi,” dedi.
“Vücudun yapısını ve nasıl çalıştığını anlamadan onu nasıl tamir edebilirsin?”
Australian Law Reform Commission’ın, ülke genelinde vücut bağışı yasalarını standartlaştırmak da dahil olmak üzere insan doku mevzuatını inceleyen raporu, 25 Kasım’a kadar federal parlamentoda sunulacak.
Rebekah Jenkin, vücut bağışı hakkında daha fazla verinin kamuya açık olmasını, özellikle organ bağışçıları için seçenekleri detaylandıran bir kayıt sisteminin kurulmasını istediğini belirtti.
“Avustralya toplumu vücut bağışını inanılmaz derecede destekliyor, her ne kadar bu konu pek bilinmese veya konuşulmasa da,” dedi.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



1 yorum
Fikrinizi bir kaynak, soru veya yapıcı karşı görüşle geliştirin.