Thwaites Buzulu İçin Deniz Seviyesi Projeksiyonu Öncelerden İki Kat Fazla Çıkıyor

Autor / Redaktor: Cem Yıldız•13 Ekim 2026

✓ Editorially Verified

California Üniversitesi Irvine kampüsünü ve NASA‘nın Jet İtlak Laboratuvarı’ndaki glasyologların geliştirdiği yeni bir buz tabakas modeli, Antarktika‘nın batısındaki Thwaites Buzulu’nun 2100 yılına kadar deniz seviyesini en fazla 30 milimetre (1,2 inç) yükselteceğini öngörüyor. Bu oran, önceki tahminlerin iki katı bir değer; üstelik ek bir iklim ısınışı olmadan da böyle bir senaryo ortaya çıkıyor.

Nature Communications’da yayımlanan çalışmada araştırmacılar, Thwaites için kullanılan bilgisayar modelinde “grounding line” (dibe oturma çizgisi) yerine “grounding zone” (dibeurma bölgesi) kavramını dahil ettiklerinde, 1990’lardan günümüze kadar buzulun tarihini geleneksel modellerden dört kat daha belirgin biçimde geri kurabildiklerini açıklıyor.

“Glasyologlar uzun zamander buz tabakası dinamiği varsayımlarını, buzun karadan ayrılıp suda süzülmeğe başladığı dik, dar ve çoğunlukla kararlı bir sınır olan ‘dibe çizgisi’ üzerine kurmuşlardır,” çalışmanın baş yazarı Mattia Poinelli, bu araştırma sırasında Earth System Science alanında Irvine’de doktora sonrası araştırmacı iken şöyle diyor.

Buzulun dibinde farklı bir düzen olduğunu kabul ettik. Uydu gözlemleri, sıcak okyanus sularının buz tabakalarının derinlerine kadar ulaşarak şiddetli erimeye yol açtığı, bazen kilometrelerce genişlikte bir ‘dibe bölgesi’nin varlığını gösteriyor.

Mattia Poinelli

Thwaites Buzulu, Antarktika buz tabakasından kütle kaybının yaklaşık üçte birini karşılayan batı Antarktika’daki Amundsen Sea Embayment sektöründe yer alıyor. Son on yıllarda hızlı geri çekilme ve incelme yaşayan buzul için bilim insanları, yavaş hareketi gösteren buz tabakası modelleri ile belirgin hızlanma gösteren uydu gözlemleri arasında uzlaşı sağlamakta zorlanıyordu.

Irvine önderliğindeki ekip, buz tabakasını 20 yılı aşkın bir süreyi kapsayan gözlemlerle kalibre etti. Fin ICEYE uydularının synthetic aperture radar verilerini kullanan araştırmacılar, Thwaites’in ana kolunda dibe bölgesinde kilometre ölçeğinde dalgalanmalar tespit edebildi. Veriler, okyanus sularının dibe oturan buzun birkaç kilometresine nüfuz ettiğini ve gelgit döngülerinde bunu yukarı kaldırdığını gösteriyor; bu sırada iklim değişikliğiyle değişen akıntılar tarafından Antarktika kıyılarına doğru itilen basınçlı sıcak su buzu yıkıyor.

Şimdi UCLA’da proje bilim insanı olan, daha önce NASA JPL araştırma üyesi olan Poinelli’ye göre çalışma, dibe bölgesi süreçlerinin Thwaites’in kararlı sırtlardan hızla ayrılmasına yol açtığını ve bunun daha hızlı buz akışı ve bozulmayla sonuçlandığını ortaya koyuyor.

Thwaites’in ana kolu şu anda geçici olarak Mouginot Sırta’sı tarafından dengeleniyor. Bu sırtın ayrılması durumunda, buzul geriye eğimli bir deniz tabanına ve sonraki topoğrafik yüksekliğe—South Ridge’a doğru sürekli biçimde geri çekilecek.

Mattia Poinelli

Poinelli, 4–6 kilometrelik (2,5–3,7 mil) bir dibe bölgesini hesaba katan bilgisayar simülasyonlarının, yüzyılın sonuna kadar Mouginot Sırta’sının ayrılma olasılığının yüzde 60 olduğunu öngördüğünü belirtiyor. “Ana fiziksel süreçleri hesaba katıp tarihi gözlemlerle kalibre ettiğinizde, projeksiyonlardaki belirsizliği daraltacak güvenilir bir yol ediniyorsunuz,” diyor.

Sonuç olarak daha büyük projeksiyonlar, kıyı sel risklerini artırıyor. Çalışmanın ortak yazarı ve Irvine’de Earth System Science profesörü Eric Rignot, “Dönemdir gezegenimizin hassas buz tabakaları üzerindeki iklim değişikliği etkilerini belgeleyip nicelendiriyoruz; ancak son yıllarda Thwaites gibi buzların alt kısmında ne olduğuna dair artan farkındalık daha büyük bir alarm havası yaratıyor,” diyor.

Çoğu projeksiyon, eksik fizikten dolayı kütle kaybının hızıyla uyum sağlayamadı; daha tamamlanmış fizike sahip yeni modelimiz kaydı eşleştirebiliyor ve öncekilerden iki kat büyük projeksiyonlar üretiyor. Bu sonuçlar, önümüzdeki on yıllarda öngörülenden çok daha yüksek bir kıtsel sel riski ve maruziyet öngörüyor.

Eric Rignot

Badania, Nature Communications (2026) adlı yayında “Sea-level contribution from Thwaites Glacier doubles in an observation-constrained ice-sheet model” başlığıyla yer alıyor. Çalışmanın tam metni DOI: 10.1038/s41467-026-77976-1 üzerinden erişilebilir.