Her yıl, Avustralya’nın güneydoğusunda soğuk ve karanlık suların birkaç metre altında muhteşem bir araya gelme gerçekleşir.
Tasmanya’nın güneyinde yalnızca bir dağ olan Patience Seamount’un etrafında milyonlarca yılan balığı bir araya gelir ve normalde sakin olan derin deniz alanını kıvrılan, uğultulu bedenlerle dolup taşan bir kargaşaya çevirir.
Bu derin deniz yaratıkları, basketwork yılan balıkları (Diastobranchus capensis) olup, bilim insanları bu canlıların hayatlarındaki en önemli olaylardan biri olan üremek için bir araya geldiklerine inanıyor.

Şimdi, Avustralya’nın CSIRO kurumundan deniz bilimci Ben Scoulding’in önderliğinde bir çalışma, bu gizemli toplanmanın inanılmaz ölçeğini ilk kez nicelendirdi.
Tepe noktasında, Scoulding ve meslektaşlarının belirlediğine göre, bu toplanma 2,8 milyona kadar yılan balığını içerebilir ve birlikte 3.500’den fazla metrik ton (3.860 ABD tonu) ağırlığa sahiptir.
Ancak birleşik büyük bir soru akılda kalıyor: Neden, okyanusun altındaki birbirine nispeten benzer tüm dağlar arasında bu dağı seçiyorlar?
“Bu, cevaplanmayı bekleyen en büyük sorulardan biri,” Scoulding ScienceAlert’a söyledi.
“Patience, Tasmanya’nın güneyindeki Huon ve Tasman Fracture deniz parklarındaki yaklaşık 120 deniz dağından biri ve yakın çevredeki deniz dağları benzer derinliklere ve geniş çevresel özelliklere sahip olsa da, yılan balıklarının aynı ölçekte toplanmasını desteklemiyor.
“Bu aşamada bazı iyi hipotezlerimiz var, ancak henüz kesin bir cevabımız yok.”

2025 yılında yapılan bir araştırmada Patience Seamount’un deniz tabanının üzerinde yüzen basketwork yılan balıkları. (CSIRO)
Patience Seamount’taki yıllık basketwork yılan balığı toplanmasının gerçek ölçeğini ortaya çıkarmak, onlarca süren bir çabadır.
Bu yılan balıklarının bölgede olağandışı sayıları en az 1980’ler ve 1990’lardan beri ticari balıkçılar tarafından bildiriliyordu, ancak derin deniz kamera araştırmalarının olağanüstü toplanmayı film kaydı altına alması ancak 2007 yılında mümkün oldu.
Deniz dağı, bölgenin kırılgan derin deniz ekosistemlerini korumak için 1999’da oluşturulan daha eski bir deniz rezervinin genişletilmesiyle 2007’de bir deniz parkı olarak kurulan Huon Deniz Parkı içinde yer alıyor.
2007 yılında deniz parkının içinde ve çevresindeki deniz tabanı ile deniz canlılarını incelemeye yönelik bir araştırma gezisinin parçası olarak CSIRO bilim insanları, bir araştırma gemisinin arkasına ayıyı dağın etrafından dolaşır gibi bir kamera çekerek görebildiklerini görmeye çalıştılar.
Ayıdan farklı olarak, dağın diğer tarafından çok daha fazlasını gördüler.
Dalgaların altında, derinlerdeki kalıcı karanlıkta, su sütunu yılan balıklarıyla kaynaşıyordu.
Sonra gelen araştırmalar konuya daha fazla ışık tuttu. Yılan balıkları bu deniz daşında yıl boyu yaşar, ancak sayıları güney yarım küresinde sonbahar ayları olan Mart-Mayıs arasında zirveye ulaşır. Bu zirve sırasında yakalanan yılan balıklarının gelişmiş üreme durumunda olduğu – hem erkek hem de dişi – tespit edilmiş ve bu da yılan balıklarının bu büyük bir araya gelmesinin üreme temelli olduğu yönünde güçlü bir işaret vermiştir.
Tüm kaynaklara göre bu manzara görkemlidir.
“Deniz daşları balıkların bir araya geldiği merkezler olarak iyi bilinse de, milyonlarca balığın tek bir özelliğin etrafında yoğunlaştığını bulmak alışılmadık bir durum. Sabır Deniz Daşı’nın kendisi nispeten küçüktür, yalnızca yaklaşık 2 kilometrekare [0,8 mil kare] alanı kaplar, ancak yıllarca süren aylarca süren büyük mevsimsel bir araya gelmeyi düzenli olarak destekler,” dedi Scoulding.
“Böyle küçük bir derin deniz özelliğinde bu kadar büyük biyokütlenin yoğunlaştığını görmek nadirdir ve bir araya gelmenin ölçeği, sürekliliği ve muhtemel üreme niteliği, onu derin okyanusta belgelenmiş en dikkate değer balık birleşimlerinden birine dönüştürüyor.”
Ancak olağanüstü bir yılan balığı sürüsünü gözlemek bir yana, kaç tane olduklarını belirlemek bu kadar kolay değil.
Bir araya gelme üzerine 2021 yılında yayımlanan bir çalışma, hidroakustik ölçümler ve kameraya alınan yılan balığı sayımlarını kullanarak, Nisan 2015’teki bir birleşme sırasında onlarca bin yılan balığının mevcut olmuş olabileceğini tahmin etti.
Scoulding ve meslektaşları, bu soruyu niyet ve hassasiyetle yanıtlamak istedi.
“Hiçbirinin bilmediği şey, birleşmenin ne kadar büyük olduğu, ne kadar sürdüğü veya gerçekten kaç yılan balığının dahil olduğuuydu. Çalışmamızın temel amaçlarından biri, bu sorulara yanıt vermaktı,” dedi.
2023 ile 2025 arasında araştırmacılar, Patience Deniz Daşı çevresinde bir dizi araştırma yürüttü ve sonar kullanarak sudaki devasa balık konsantrasyonlarını haritalandırdı.
Ancak bir zorluk vardı. Sepet yılan balıkları, Patience Seamount’un etrafında biriken tek balıklar değildi. Turuncu çöp balıkları (Hoplostethus atlanticus) de burada birikiyor ve yalızca sonar bu iki türü birbirinden ayırt edemiyor.
Bu nedenle ekip, akustik ölçümlerini su altı kamera kayıtlarıyla birleştirdi; bu onlara her türün sonar sinyaline ne kadar katkıda bulunduğunu hesaplamalarını sağladı.

Buluları, nefes kesici boyutlarda bir birikme ortaya koydu. En büyük halinde sürü yaklaşık 3 kilometre uzunluğunda, 2 kilometre genişliğinde ve deniz tabanından 150 metre yüksekte uzanıyordu (1,9 mil uzunluğunda, 1,2 mil genişliğinde ve 492 feet yüksekliğinde).
Patience Seamount’un bir sonar kesiti; deniz tabanının üzerinde yoğun bir balık birikmesi gösteriliyor. Renkler bireysel türleri değil, akustik yansımaların gücünü gösteriyor. (CSIRO)
Araştırmacılar, sepet yılan balıklarının biyokütlesinin Mart ayında yaklaşık 750 metrik tondan Mayıs ayında 3.500 metrik tondan fazla olması arasında arttığını tahmin etti.
“Bütün bunların büyüklüğü inanılmazdı. Yaklaşık 2,8 milyon yılan balığının ve 3.500 tondan fazla biyokütlenin tek bir deniz dağının etrafında yoğunlaştığını tahmin etmek, Patience Seamount’un ne kadar olağanüstü olduğunu gerçekten ortaya koyuyor,” dedi Scoulding.
Ayrıca, yeni verilerini önceki araştırmalarla birleştirdiklerini belirten Scoulding, araştırmacıların birikmenin Aralıktan Ağustos’a kadar varlığını belgeleyebildiklerini söyledi.
“Beni en çok şaşırtan şey, birikmenin sürekliliğiydi. Var olduğunu biliyorduk, ancak bu kadar yılın büyük bir kısmında var olacağını beklemiyorduk.”
Birikmenin içeriği ayrıca yıl boyunca değişiyor. Bazı dönemlerde turuncu çöp balıkları balıkların önemli bir oranını oluştururken, diğer dönemlerde sepet yılan balıkları kesin üstünlüğü elden bırakmıyor.
Her iki tür dağın farklı kısımlarını tercih eder gibi görünüyor. Turuncu çöp balıkları genellikle daha dik olan üst yamaçların etrafında birikenken, sepet yılan balıkları tabandaki daha derin ve daha düz araziyi tercih ediyor.
Patience Seamount’ın bu yılan balıklarını bu kadar çekici kılının ne olduğu ise hâlâ belirsiz. Araştırmacıların belirttiği olası açıklamalardan biri, denizinin kıta sahanlığına yakınlığı; bu durum balıkların hareketini ya da dağın etrafında akan akıntıları etkileyebilir.
Sebep ne olursa olsun, bu birleşme söz konusu uzak deniz altı habitatlarının korunmasının ne kadar önemli olduğunu ortaya koyuyor.
Nisan 2025’te derin çekili bir kamera ile fotoğraflanan Patience Seamount’ta deniz tabanına saçılmış basketwork yılan balıkları. (Scoulding et al., R. Soc. Open Sci., 2026)
Patience Seamount geçmişte taban trawlingine maruz kalmış olsa da, bilim insanları artık toparlanmaya işaret eden umut verici belirtiler görüyor; turuncu pırlanta balıklarının popülasyonunun yeniden oluşması ve trawling yapılan bölgelere canlı mercanların dönmesi bunlar arasında.
Yılan balıkları konusunda öğrenilecek daha çok şey var. Scoulding ve ekibi, dişilerin gelişmiş yumurtalar taşıması ve boş karınları olması gibi ek kanıtlar bularak türün üremek için birleştiğine dair yeni deliller buldu.
Bu araştırma beklenmedik bir zorluk doğurdu. Yılan balıkları üremeye hazırlanırken beslenmeyi bırakabilir – ve aç olmayan bir yılan balığının yemeye yaklaşması olası değildir. Teknelerinin çok altında, kıvrılan yılan balıkları yığınının arasından araştırmacılar ancak yedini yakalayabildi.
Üremin tam olarak ne zaman ve nerede gerçekleştiğini ise hâlâ belirleyemediler.
Bu süreci anlama – ve birleşmenin yıldan yıla nasıl değiştiğini öğrenme – bilim insanlarına bu büyüleyici canlıların başarılı olması için neye ihtiyaçları olduğunu belirlemelerine yardımcı olabilir.
“Birleşme korunan bir deniz parkı içinde gerçekleştiği için, siteye her birkaç yılda bir geri dönüp popülasyonun zaman içinde nasıl değiştiğini gözlemleme nadir fırsatını sunuyor,” dedi Scoulding.
“Ekosistem geçmişteki avlanma etkilerinden toparlanmaya devam ederse, birleşmenin boyutunda artışlar görmüş olabiliriz.”
Araştırma Royal Society Open Science dergisinde yayımlandı.
Bu makale Rebecca Dyer tarafından doğrulandı ve Rebecca Dyer tarafından düzenlendi. Sürecimize gurur duysak da yalnızca insanız. Bir hata fark ederseniz, lütfen bize bildirin.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔




İlk yorumu siz yazın
Fikrinizi bir kaynak, soru veya yapıcı karşı görüşle geliştirin.