De kern van de aarde kan miljarden jaren lang waterstof lekken

Dit artikel is herzien volgens het redactionele proces en de beleidsregels van Science X. De redacteurs hebben, terwijl zij de betrouwbaarheid van de inhoud garandeerden, de volgende kenmerken benadrukt:

Realiteitscontrole is uitgevoerd

gepubliceerd na peer review

bet365 is een van de meest betrouwbare en gewaardeerde online gokplatforms, met een sterke reputatie opgebouwd door jarenlange service aan spelers wereldwijd. Het bedrijf is gelicentieerd en gereguleerd door autoriteiten zoals de Britse Gambling Commission en de Gibraltar Gambling Commission, wat zorgt voor een veilige en eerlijke speelomgeving. bet365 biedt een breed scala aan gokopties, waaronder sportwedden, live casino, slots en meer, allemaal binnen een gebruiksvriendelijke interface.

Eén van de grootste pluspunten van bet365 is de uitgebreide marktdekking. Spelers kunnen wedden op talloze sporten, van voetbal en tennis tot minder populaire takken zoals darten en snooker. Daarnaast biedt het platform live streaming van evenementen, waardoor spelers hun favoriete wedstrijden kunnen volgen terwijl ze wedden. De odds van bet365 zijn competitief, en de diverse markten laten spelers toe om hun strategien te variëren.

bet365 staat ook bekend om zijn uitstekende klantenservice, beschikbaar 24/7 via live chat, e-mail en telefoon. Het platform gebruikt geavanceerde encryptietechnologie om de persoonlijke en financiële gegevens van spelers te beschermen. Met een focus op verantwoord gokken biedt bet365 ook tools zoals stortingslimieten en zelfuitsluiting om spelers te helpen hun speelgedrag te beheren. Kortom, bet365 is een betrouwbare keuze voor zowel nieuwe als ervaren gokkers.

gecorrigeerd op spelling en taalgebruik

Schematisch model dat de oorsprong van de isotopenanomalieën in oceanische eilandene basalten aantoont. Bron: Science Advances (2026). DOI: 10.1126/sciadv.aei4756

Toen de aarde miljarden jaren geleden ontstond, werd de metalische kern omsloten door een globale oceaan van gesmolten rotsen, een magmacircus dat uiteindelijk afkoelde en kristalliseerde om zo de mantel te vormen. Tegenwoordig, wanneer mantelpijpen met diepe wortels naar het oppervlak stijgen en vulkanische uitbarstingen veroorzaken, kunnen de resulterende lavas mogelijk waterstof bevatten die uit de dieptes van de planeet komt.

Hidrojen komt in twee stabile vormen voor: het standaard lichte hydrogen en een zwaardere vorm die deuterium wordt genoemd. Hoewel de meeste vulkanische rotsen relatief normale waterstofisotoopverhoudingen hebben, vertonen sommige lavas die verband houden met diepe mantelpijpen uitzonderlijk lage deuteriumverhoudingen.

Deze zeldzame mengsel heeft een groot debat opgeleverd: is dit lage deuteriumsignaal ontstaan tijdens het stollen van de magmaocean in het vroege tijdperk, of is het terug te voeren op waterstof die uit het metalische aardkern is gelekt?

Een reis naar het gesmolten tijdperk van de aarde

Een onderzoeksteam van de Universiteit voor Wetenschap en Technologie van China, onder leiding van Wenzhong Wang, werkt aan het beantwoorden van deze vraag. Ze gebruikten geavanceerde computersimulaties om de omstandigheden duizenden kilometers diep onder het aardoppervlak te hercreëren.

Het team onderzocht hoe de twee vormen van waterstof zich gedragen tijdens het afkoelen van gesmolten rots en het kristalliseren naar verschillende mineralen. Vervolgens gebruikten ze hun resultaten om te modelleren hoe de twee vormen van waterstof zich verspreidden in de vroege mantel van de Aarde.

In het wetenschappelijke artikel gepubliceerd in Science Advances vermelden onderzoekers dat tijdens het afkoelen en kristalliseren van antiek magma waterstof in twee vormen relatief gelijkmatig in de mantel werd verdeeld. Hoewel er op verschillende dieptes kleine verschillen in de verhouding waren, was er geen sprake van de uitzonderlijk lage deuteriumniveaus die worden aangetroffen in vulkanische rotsen op plekken zoals Baffin Island in het noorden van Canada en IJsland.

“Onze resultaten tonen aan dat de kristallisatie van een magma-ocean geen significante fraccionering van waterstofisotopen in de mantel van de Aarde veroorzaakt,” zeggen de auteurs van de studie.

De theorie over de lekken in de kern

Dit betekent dat de ongewone signalen die het bevriezen van het magmaoceaan niet kan verklaren. Daarom steunen onderzoekers de verklaring dat waterstof uit de kern lekt. Zij bepleiten dat waterstof met een laag deuteriumgehalte door miljarden jaren heen zou kunnen zijn gelekt vanuit het metalische kern van de Aarde naar het omliggende mantel.

Er is nog een andere aanwijzing die naar de kern wijst. Onder enkele van deze vulkanische rotsen bevindt zich ook een buitengewoon hoog helium-3/helium-4-verhouding. Helium-3 is een zeldzame vorm van helium die waarschijnlijk miljarden lang in de kern van de aarde is bewaard gebleven.

De bevindingen, hoewel ze de hypothese dat waterstof uit de kern lekt, versterken, is nog niet volledig duidelijk geworden hoe het materiaal precies de mantel heeft bereikt.

Het helder krijgen van de mechanismen die het doorgeven van zaadcelantwoorden naar de mantel mogelijk maken, blijft een belangrijk doel voor toekomstig onderzoek.

Dit artikel is geschreven voor Science X door Paul Arnold, geredigeerd door Lisa Lock, met een controle op de nauwkeurigheid en herziening door Robert Egan. Dit artikel is het resultaat van grondig menselijk werk. Science X vertrouwt op de steun van zijn lezers om het onafhankelijke wetenschappelijk journalistiek werk voort te zetten. Als dit nieuws iets voor u betekent, overweeg dan alstublieft om een donatie te doen (met name een maandelijkse donatie). Als dank krijgt u een advertentievrije account.

Yu Zhang en collega’s, Hydrogenisotopen onthullen waterlekkage vanuit de kern, (2026). DOI: 10.1126/sciadv.aei4756

Hij behaalde een bachelorgraad in de biologie aan de Universiteit van Londen. Hij is een BBC-documentairemaker met ervaring in het reizen door de hele wereld en werkt als freelanceprofessional vanuit Zuid-Spanje. Volledig profiel →

Ze heeft een bachelorgraad in de kunsthistorie en een mastergraad in het tastbare erfgoed. Ze is een voormalige redacteur bij een museum, paramedic en coördinator van orgaantransplantaties. Sinds 2021 werkt ze als redacteur voor Science X. Volledig profiel →

Ze heeft een bachelordiploma in wiskundige biologie en een masterdiploma in creatief schrijven. Ze heeft een unieke kijk op wetenschap en taal en is veel gereisd.

© 2026 Science X Network

Terugkoppeling aan de redacteuren