NASA bilim insanları, son zamanlarda “Büyük Patlama” olarak adlandırılan bir işlemle, cesur uzay keşif aracına biraz daha ömür kazandırdılar. Evrenin köken hikayesine gönderme yapan bu işlem, kozmik yolcunun üzerindeki bazı cihazların kapatılmasını ve daha az enerji tüketen alternatiflerle değiştirilmesini içeriyordu. Aynı zamanda, görev uzmanlarının Voyager 2’nin kalıcı olarak donmasını önlemek için yeterince sıcak kalmasını sağlaması gerekiyordu.
Hem Voyager 1 hem de 2, neredeyse 49 yıldır uzayda yolculuk ediyorlar. Bu süreçte, şimdiye kadar insan yapımı herhangi bir nesnenin ulaştığı en uzak mesafeyi kat ettiler. Başlangıçta, dış gezegenlerin daha önce hiç görülmemiş görüntülerini elde etmek amacıyla tasarlanmış olsalar da, araştırmacıları şaşırtacak şekilde, bilinmeyene doğru yolculuk ederken hala etkileyici veriler göndermeye devam ediyorlar.
Voyager’ların her biri, yakıt olarak bozunan plütonyum-238 kullanan üç radyoizotop termoelektrik jeneratörden (RTG) güç alıyor. Bu RTG’ler, 1977’deki görevin başlangıcında yaklaşık 470 W enerji sağladı. Plütonyumun 87,74 yıllık bir yarı ömrü olduğu için, uzay araçları her yıl yaklaşık dört wattlık bir güç kaybına uğruyorlar. Yolculuklarının bu aşamasında, Voyager 1 ve 2, orijinal rezervlerinin yaklaşık üçte ikisiyle çalışıyorlar.
NASA, 2024’ten itibaren stratejik olarak gereksiz ekipmanları kapatmaya başladı; bunlar arasında Voyager 2’nin plazma bilim enstrümanı da vardı. Bu teknoloji, güneş rüzgarlarını ve gezegen manyetosferlerini ölçüyordu; bu nedenle, araç 2018’de Güneş Sistemi’nden çıktıktan sonra büyük ölçüde alakasız hale geldi. Voyager 2‘de hala çalışan üç enstrüman bulunuyor: manyetometre, plazma dalga alt sistemi ve kozmik ışın alt sistemi.
NASA’nın başarılı “Büyük Patlama” müdahalesi sayesinde, Voyager 2, kalan üç programından birine bir yıl daha ömür sağlayacak kadar enerji tasarrufu yapacak. Daha uzak mesafede bulunan Voyager 1 için, mühendisler yakın gelecekte benzer bir enerji takası denemesi yapacaklar. Her şey planlandığı gibi giderse, tarihi keşif araçlarından en az birinde bulunan bir enstrümanın, 2030’lara kadar insanlıkla iletişim kurmaya devam etmesi mümkün olabilir.
Başka hiçbir şey olmasa bile, Voyager 2’nin kardeşi bu yıl içinde önemli bir dönüm noktasını geçme yolunda ilerliyor. 18 Kasım 2026’da, Voyager 1 resmen 16.094.799.096 mil—yani bir ışık-gün —uzaklığa ulaşmış olacak. Birçok uzay aracı tasarımcısının hayal bile edemediği ve yakın gelecekte aşılması pek mümkün olmayan bir mesafe.
Kaynak: Popular Science
