Mikroplastikler iltihaplanmayla ilişkilendiriliyor—bilim insanları bunun nedenini sonunda bulmuş olabilir

2 分で読めるlık okuma

Mikroplastikler iltihaplanma ile ilişkilendiriliyor—bilim insanları sonunda nedenini çözmüş olabilir

Mikroplastikler suyla etkileşerek son derece tepkimeye giren moleküller oluşturuyor, yeni bir araştırma buldu

Khanchit Khirisutchalual/Getty Images

Mikroplastikler sağlık açısından büyük bir kaygı kaynağıdır: bu küçük plastik parçacıklarının varlığı kalp krizi, inme, demans ve beyin tümörleriyle ilişkilendirilmiştir. Ancak bu ilişkilerin ardındaki neden belirsizdir. Şimdi Nature dergisinde yayımlanan bir araştırma, ilgi çekici bir ipucu sunuyor: mikroplastikler suyla etkileşerek son derece tepkimeye giren moleküller oluşturuyor.

Mikroplastikler suyla temasa geçtiğinde, yüzeylerinin yakınındaki su kimyasal açıdan aktif hale gelerek, biyolojik açıdan önemli moleküller de dahil olmak üzere yakınındaki maddeleri değiştirebilen son derece tepkimeye giren türler oluşturur.

Plastikler mikroskobik boyutlara kadar aşındıkça yüzey-hacim oranları büyük ölçüde artar. Örneğin, bir kredi kartı yaklaşık 10 mikron çapında parçacıklara ayrıldığında yüzey alanı 200 kattan fazla artar, diyor çalışmanın kıdemli yazarlarından biri ve Columbia Üniversitesi’nde kimyager olan Wei Min. Sonuç olarak, her türlü kimyasal etkinlik güçlenir.

Min ve meslektaşları çeşitli mikroplastikleri inceledi—polistiren, polietilen, polivinil klorür, polipropilen ve polietilen tereftalat. Plastik yüzeyler hidrofobiktir, yani suyu iter, diyor Min. Bu nedenle su molekülleri sıvı halde sürdürdükleri hidrojen bağlarını oluşturamaz. Bu durum moleküler düzenlemeleri değiştirir ve bu değişiklik de yerel elektrik ortamını ve kimyasal tepkimeyi etkiler.

Plastiklerin bütün haldeyken kimyasal açıdan etkisiz olduğu varsayımı, parçalanmış mikroskobik biçimlerinin toksisitesini hesaba katmıyor. “Mikroplastikler için bu özellikle önemlidir çünkü parçalanma çok büyük miktarda yeni yüzey alanı oluşturur,” diyor Min.

Geçmiş araştırmalarda, mikroplastiklerin iltihaplanmaya, oksidatif strese ve mitokondriyal etkinliğin azalmasına yol açtığı gösterilmiştir. Yeni araştırma, bunun için olası bir mekanizma sunarak plastik-su arayüzlerinin proteinleri, hücre zarları ve daha fazlasını bozabildiğini gösteriyor.

Bunun canlı insan dokularında nasıl hasara katkıda bulunabileceği hala belirsizdir, diyor Min. “Sonuç olarak, temel arayüz kimyasını biyolojik etkilerin niceliksel ölçümleriyle ilişkilendirmeyi umuyoruz; bu da olası sağlık risklerini daha iyi anlamamıza yardımcı olur,” ekliyor.

Yeni çalışmaya dahil olmayan Norveç Bilim ve Teknoloji Üniversitesi’nden toksikolog ve biyolog Martin Wagner, çalışmanın bulgularının heyecan verici olduğunu söylüyor. Wagner, makalenin bilim insanlarına plastik kirliliğinin etkilerine bakmanın yeni bir yolunu verdiğini söylüyor. “Bu, mikroplastiklerin kendilerinin oksidatif türlerin kaynağı olduğunu ima ediyor … ve oksidatif stres maruziyetin ikincil bir etkisi değil.” diyor.

Scientific American Baş Editör