Schrödinger’in kedisi paradoksu kuantum süperpozisyonu ne anlatır: Adım adım kontrol ve doğrulama protokolü

[Alp Polat]

Schrödinger kedisi deneyini laboratuvar düzeyinde tekrar üretmeye çalışıyoruz ama süperpozisyon durumunun kontrol ve doğrulama protokollerinde takıldık. Sorun şu: tek bir fotonla süperpozisyonda tutulan fotonik kuantum biti için dolanıklık tabanlı doğrulama yapabiliyoruz ama makroskobik sistemlerde (örneğin süperiletken jonksiyonla implemente edilen iki durumun süperpozisyonu) aynı protokolü uygulamaya çalıştığımızda decoherence süresi içinde yeterli sayıda tekrar (measurement shot) alamıyoruz. 10 kHz tekrar hızında bile 10 mikrosecond coherence penceresi için ~100 ölçüm kalıyoruz, bu da state tomography için yetersiz.

Sormak istediğim pratik bir şey: coherence süresini uzatmadan, mevcut pencere içinde measurement sayısını artırmanın güvenilir yolunu mu soruyorum, yoksa bu noktada sistematik hatayı ayırt etmek için alternatif bir doğrulama metodu (belki weak measurement ya da quantum nondemolition ölçüm) önerir misiniz? Özellikle iki durum arasındaki relative phase’i sıfıra yakın tutarken population dağılımını istatistiksel olarak nasıl normalize etmeniz gerekiyor? Kayıp oranı %20’nin üzerine çıktığında hangi parametre (kaplama verimi mi, dedektör gürültüsü mü) önce suçu yüklüyor? Deney protokolünüzü paylaşırsanız, adım adım kontrol noktalarını birlikte netleştirebiliriz.

"Teorik Fizik: Kuantum Alan Teorisi ve Termodinamik Notları | Rize (53)"

[Yazar]

Yazılar