Arkadaşlar, “beynin sadece %10’unu kullanır” efsanesinin kökenini araştırırken elimde iki zıt veri seti çelişiyor. Biri bu iddianın 1900’lerin başındaki William James/Alfred Binet okuluna dayandığını söylüyor, diğeri ise modern nörimajing literatürünün beynin tamamının fonksiyonel olduğunu iddia ediyor. Benim takıldığım teknik nokta şu: fMRI ve PET taramalarında “aktivasyon oranı” gerçekten beynin hangi kısmının ne kadarının aktif olduğunu ölçüyor, yoksa bu metabolik maliyet (global cerebral metabolic rate of glucose ≈ 20 W civarı) ile nöronal ateşleme sıklığını karıştırdığımız için %10 gibi bir sayı ortaya çıkıyor? Aktif bölge hacmi ile tüketilen enerji parametresi arasındaki matematiksel ilişkiyi kurarken hangi
"E-Okuyucu: Kobo Clara Colour / Kindle Paperwhite (Işıksız ve dikkat dağıtmayan okumalar)"