Andrew Tate, milyonlarca takipçisi olan bir kendi kendini tarif ettiği kadıncıl düşman ve çevrimiçi etkileyici, cinsel taciz dahil olmak üzere kadınların ve kızların tecavüze uğratılması ve sex ticareti gibi iddia edilen fiziksel zararlar nedeniyle birkaç ülkede suçlamalarla karşı karşıya.
Tate, erkek üstünlüğüne dair inançlarla birleşmiş çevrimiçi forumlar ve sitelerden oluşan gevşek bağlantılı ağ olan manosferin önde gelen figürlerinden biri. Bu mesajlaşma giderek ana akım platformlara evriliyor; YouTube ve TikTok gibi sitelerdeki sosyal medya algoritmaları, genç erkekleri ve oğlanları bir hesap açtıktan sonra bazen dakikalar içinde manosphere içeriğine yönlendiriyor.

Tate’in davranışları, manosphere ideolojilerinin fiziksel dünyaya sızmasının aşırı bir örneği olup, mesajlaşmaya kapılan erkekleri ve oğlanların yanı sıra kadınları da zarara uğratıyor.
Manosferin büyümesi, kadınların cinsel şiddet hakkında konuşmalarını teşvik eden #MeToo Hareketi’ne karşı tepkinin bir sonucu olarak atfediliyor. Ayrıca COVID-19 pandemisi sırasında artan yalnızlık ve çevrimiçi geçirilen sürenin de birçok erkeğin bu toplulukları bulmasına katkıda bulunduğuna dair kanıtlar var.
Amerika Birleşik Devletleri’ndeki kadınların neredeyse yarısı hayatları boyunca istenmeyen cinsel temastan muzdarip oluyor ve 5’te 1’i tecavüye teşebbüs ya da tecavüz yaşıyor.
Bazı ülkeler, çevrimiçi cinsel şiddet içeriğini frenlemek için girişimde bulunuyor. Örneğin Birleşik Krallık 2026 yılında sosyal medya şirketlerine, kadıncıl düşman ve cinsel şiddet içeriğinin genç erkekleri ve oğlanlara yayılmasını azaltmak için birkaç yönerge uyguladı. Ancak ABD’nin federal ve eyalet mevzuatı bu gelişmeyi yakalayamıyor.
Sosyal bilim insanları olarak, sosyal hizmet ve psikolojikültüsel önem kazanması, yaptığımız iş için giderek daha ilgili hale getirdi.
Ekim 2026’da konuştuğumuz bir şiddet önleme uzmanı, değişen ve içine çevrimiçi mesajlaşmanın da girdiği bir ortamla başa çıkmakta ve erkekleri ve oğlanları dahil etmekte zorlandığını söyledi.
Her Andrew Tate için, çok daha fazla kişi, egzersiz yapmak, video oynamak ya da sadece sohbet etmek gibi bununla doğrudan bağlantılı görünmeyen konular aracılığıyla kadınlar hakkında daha az doğrudan bağlanan konular üzerinden yanlış bilgi ve nefret içeriği yayıyor. Bu konuşmalar, insanların günlük hayatıyla bağlantı kuruyor; bu da kadınlar hakkında alaycı yorumları sonradan sokmayı kolaylaştırıyor.
“Tecavüze uğramayı, uydurma bir suçlamadan tercih ederim,” diye yazmıştı 2018 yılında bir Erkek Hakları forumu kullanıcısı; bu da manosphere’deki sosyal medya kullanıcılarının, cinsel şiddetin gerçek mağdurlarının kadınlar değil erkekler olduğu iddiasında nasıl olduğunu gösteren bir yol.
Bu, kadınları erkeklerin paylaşılan düşmanı olarak konumlandırıyor; yalnızlık, hayal kırıklığı ya da öfke için suçlayabilecekleri biri.
Manosphere üyeleri, uydurma tecavüz iddialarının sürekli olarak gerçekleştiğini iddia ediyor ve örnekleme yapılmış istatistiklere sapık istatistikler ve seçici hikayelere işaret ediyor. Gerçekte araştırmalar, polisin soruşturduğu cinsel saldırı iddialarının küçük bir azınlığının – yaklaşık %5’i – sahte olduğu kanıtlanıyor.
Manosphere toplulukları, cinsel şiddetin hangi biçimlerinin ciddiye alınmaya değer olduğuna da hükmediyor.
Sık sık karşılaşılan bir kalıp: “gerçek mağdurlar” sessiz kalıyor.
Foster bunun kendi işini etkilediğini görüyor: “#MeToo Hareketi’nden sonra insanların daha özgüvenli bir şekilde öne çıkacağını gerçekten umuyorduk; ancak mağdurların inandırıldıklarını ve ciddiye alındıklarını beklediklerini hissetmiyorum,” dedi bize.
Wereld görüşünü çevrimdışı savunma
Manosphere toplulukları şiddet ve tecavüz hakkında çok sayıda referans içeriyor. Katılımcılar çoğu zaman bunları korumalı konuşma ya da masum şakalar olarak adlandırıyor.
Ancak bazı erkekler için, bunlar kadınların daha fazla zarara uğratılması için bir köprü görevi görüyor.
Tanışma sanatı ve flört toplulukları, üyelerine “hayır”ın nadiren gerçekten “hayır”





1 reactie
Onderbouw je mening met een bron, vraag of constructief tegenargument.