Bilim İnsanları Şok Oldu: 65 Milyon Yıllık Dev Mantar ‘D-rex’ Çin Ormanlarında Keşfedildi

Çin‘in güneybatısındaki ormanların derinliklerinde bilim insanları, büyük mantarların ne kadar büyüyebileceğine dair anlayışımızı sorgulatan bir “mantar devi” keşfetti.

Eski bir Çin krallığının adı verilen yeni tanımlanan tür Dianjunus rex, ya da “Dian’ın Kralı”, dikey meyome cisimleri 20 inç’e kadar boyda ve 5 pound’a kadar ağırlıkta üretir.

Çin, Tayland ve Meksika’daki bilim insanları bu keşfi gerçekleştirdi; bu da yalnızca kendi yeni cinsini değil, aynı zamanda Ascomycota şehrinin (phylum) içindeki bütünüyle yeni bir mantar familyasını içeriyordu.

Genomunun analizi, yeni ailenin yaklaşık 65 milyon yıl önce ortaya çıktığını gösteriyor; bu da dinozorları yok eden Kretase-Paleogen kitleli tuyệtilimden sonra çarpıcı derecede kısa bir süre içinde gerçekleştiğinde, odun çürüten mantarlar için yeni ekolojik alanların—”D. rex”in bugün hala yerleşik olduğu bir alanın” açılmış olması muhtemeldir.

“Bu dikkate değer tür, yeni bir mantar familyası Dianjunaceae‘yi temsil eder ve aşırı mantar beden formlarının evrimine dair nadir bir pencere sunar,” dedi. Çin’deki Kunming Botanik Enstitüsü’nün Wild Species (Yabani Türler) Gen Bankası’nda doçent olan ve Frontiers in Fungal Biology‘da yayımlanan yeni çalışmanın yazışan yazarı Dr. Indunil C. Senanayake.

“Bu keşif, Asya Ormanları’nda keşfedilmeyi bekleyen ne kadar mantar biyoçeşitliliğinin hala olduğunu gösteriyor.”

Kunming Enstitüsü’nden bilim insanları, Yunnan eyaletinde ılıman iğn yapraklı ormanlar ile tropikal yağmur ormanlarının bir karışımında saha çalışmalarını yürütürken, Çin mantar meşesinin (Chinese cork oak) odumsu köklerinde açıkça bilinmeyen bir ascomycete mantarına ait büyük, beyazımsa meyome cisimleri (stromata olarak adlandırılır) buldu.

64.000’den fazla türle Ascomycota, en büyük mantar grubudur. Gerçek şampiyonlar (mantarlar) yetiştirmezler; bunun yerine bu meyome cisimlerinin içinden veya yüzeyinden küçük, torba benzeri yapılardan sporlarını salıverirler.

Bir okuyucu herhangi bir ascomycete’i isimleriyle bilmiyor olabilir; ancak insanlar yanındaki dünyanın en etkili organizma gruplarından biri onlardır. Bu 64.000 tür arasında ekmek, bira, şarap, penisilin, Stilton, Roquefort, Brie, Zola ve Camembert peynirleri, soya sosu, sake şarabı ve organ reddetme önleyicisi ciclosporin üreten çeşitli küfler ve mayalar bulunur. Ayrıca değerli moreller, trüf mantarları, cordyceps ve ölü adamın parmaklarını (dead-man’s fingers) de içerirler.

Bu türden bir “eksiler” listesi oluşturulsaydı, buna Hollandada meşe hastalığı, kestane yanıklığı, elma yanıklığı, kavrak mildiu, histoplasmozis, ergot, insanlarda en yaygın akciğer enfeksiyonu (Aspergillus fumigatus) vajinal maya enfeksiyonları ve vadi humması gibi türler dahil olabilirdi.

Bunların hepsinin ve çok daha fazlasının dışında, D. rex bunların en büyüğüdür; mantarlar arasında gerçek bir kraldır.

Meyome cisimlerini toplayan bilim insanı ekibi, mantarın morfolojisini çalışmak için sporları ortam (media) üzerinde yetiştirdi ve aynı zamanda genomunu diziledi.

Genetik sonuçlar, morfolojisinin ayrıntılı bir çalışmasıyla doğrulandığında Dianjunaceae‘nin Xylariales takımının içine yerleştirilebileceği ortaya çıktı. D. rexi için bilinen en yakın akrabası Graphostroma platystoma‘dur; bu kuzey yarımküredeki ölü sert ağaçlarda yetişir ve tek başına Graphostromataceae familyasını oluşturur.

Yeni türün DNA’sının bir “moleküler saat” analiziyle, evrimsel bilinir yaşı yüzlerce mantarın genomuyla karşılaştırılırken, yazarlar Dianjunaceae‘nin yaklaşık 65 milyon yıl önce ortaya çıktığını tahmin edebildi. Çarpıcı olan şu ki, bu yalnızca Kretase-Paleogen kitleli tuyệtilim olayından bir milyon yıl sonra gerçekleşti—dinozorların yanı sıra sayısız başka hayvan ve bitkiyi yok etmesiyle ünlü olan bu olay.

“Bu zamanlama dikkat çekici bir olasılığı gündeme getiriyor. Kitleli tuyệtilimden sonra ormanlar, ölü bitki malzemesinin ani olarak kullanılabilirliği de dahil olmak üzere dramatik değişiklikler yaşadı,” dedi Senanayake. “Odunla ilişkili çürüten mantarlar için böyle çevresel bozulmalar yeni ekolojik fırsatlar yaratmış olabilir.”

Ancak o günler çoktan geçti ve D. rex yine de bu kadar nadir derecede büyük büyüyor; neden? Şimdiye kadar ascomycete meyome cisimleri arasındaki rekor sahipleri 20 ile 30 santimetre boyda ölçüldü, yani D. rex‘in yaklaşık yarısı kadar.

“Etrafındaki bitki örtüsü ve enkazın üzerinde yükselen bir meyome cismi, yoğun ormanlarda sporlarının rüzgarla daha iyi yayılmasını sağlayabilirdi. Ancak böyle büyük bir yapının önemli ölçüde enerji yatırımı gerektirmesi, bu stratejinin muhtemeln yalnızca ekolojik faydaların maliyetleri aştığı yerlerde evrimleşmiş olabileceğini gösteriyor,” diye tahmin etti Senanayake.

Köpekbalıkları, deniz kaplumbağaları ve timsargiller yüzlerce milyon yıldır evrimsel açıdan nispeten değişmeden kalmış olmalarıyla ünlü olsa da, bazı bitkiler—statik olsunlar ya da olmasın—hem dinozorları hem de insanları gölgelendirmiştir; en dikkat çekicisi ginkgo biloba, ancak aynı zamanda Avustralya’nın meşhur “dinozor yeşili” bitkisi.

KARADA EN BÜYÜK MANTARLAR: Devasa Puffball Mantarı Ailesini Bir Hafta Besler

Araştırmacılar, subtropical Çin’den daha fazla mantar keşfinin yolda olduğunu öngördü.

“Bu bölge, mantar çeşitlenmesini teşvik eden istisnai habitat heterojenliği, iklimsal kararlılık ve karmaşik biyotik etkileşimleri bir araya getiriyor,” dedi Senanayake.

“Tarihsel olarak bununla birlikte, bu ekosistemlerdeki mantar çeşitliliği, saha örneklemeindeki lojistik zorluklar, mantar meyome cisimlerinin mevsimselliği ve gizli doğası ve ekonomik açıdan önemli mantarlara yönelik tarihsil bir vurgu nedeniyle küçümsenmiştir.”

Bu Harika Sürprizi ve Keşfi Bilimi Seven Arkadaşlarınla Κοινοποίηση…