•Bahar aylarının etkisiyle hava ısındıkça Avustralya’da sürüngenler mahallelerde, parklarda ve çalılık alanlarda hareketleniyor. Yılan yakalayıcılar ve vahşi hayat bakımından sorumlu kişiler yardım çağrılarına yanıt verirken, “herper” olarak bilinen sürüngen meraklıları da bir sonraki karşılaşmayı aramak outdoorsa çıkıyor.
Avustralya, tür çeşitliliği açısından zengin bir ülkedir ve bu türlerin çoğu başka hiçbir yerde bulunamaz. Ancak çeşitli türler, artan mantar hastalıkları tehdidiyle karşı karşıya.
Bir yılan yakalayıcıdan çatınızdaki halı pitonunu almasını istediğinizi düşünün; aynı kişi daha sonra şehrin diğer ucundan gelen bir çağrıya yanıt verir. Evinizde kullandığı ekipman, mantar patojenlerini bir karşılaşmadan diğerine taşıyarak hastalığı hayvanlar ve bölgeler arasında yayabilir.
yeni araştırmamızda vahşi hayat çalışanlarının sürüngenleri bilinçiz şekilde nasıl hastalatabileceğini ve bu riski azaltmak için ne yapılabileceğini inceliyoruz. Çözümler basit, ucuz ve sahadaki kullanımı kolay.
Birkaç mantar patojeni artık Avustralya’nın vahşi sürüngenlerini enfekte edebiliyor; bunlar arasında yılan mantar hastalığının nedeni Ophidiomyces ophidiicola ve doğu su ejderhalarını ile halı pitonlarını etkileyen Nannizziopsis barbatae sayılabilir.
Avustralya’nın vahşi sürüngenleri bu enfeksiyonlarla hastalanırken, bu hastalıklar ciddi cilt hastalıklarına, deri dökme (yılanların büyümesi için dış katmanını atma süreci) bozukluklarına ve hayvanların zayıflayıp aç kalmalarına yol açabiliyor. Birçok vakada ölümcül olabiliyorlar. Dünyaca yaygın olarak yılan mantar hastalığı, vahşi yılan popülasyonlarında düşüşle ilişkilendiriliyor.
Ölümcül olabilen bu enfeksiyonların hangi Avustralya sürüngen türlerinin en savunmasız olduğu konusunda nispeten az bilgi sahibiyiz; bu da tiênyi çok önemli kılıyor. Bu hastalıklar geçmişte esir tutulan Avustralya sürüngerinde tespit edildiği için, evcil hayvan ticareti popülasyonlara giriş muhtemel bir kaynak olarak görülüyor.
muhtemel bir kaynak Enfeksiyonlar her zaman görünür olmayabilir. 浅色 tavsiye hasta görünen sürüngenlerden uzak durmaktır; ancak bu yeterli değil.
Sürüngerler mantar patojenlerini belirgin hastalık belirtileri olmadan taşıyıp yayabilirler. Bir hayvan yeni enfekte olmuş, enfeksiyonu belli belirsiz semptomlarla tolere etmiş veya yakın zamanda iyileşmiş olabilir.
Belirgin işaretler olmadan Mantarlar ayrıca ortamda, toprakta ya da çürüyen maddelerde kalıcı hale gelebiliyor. Brisbane’deki su ejderhaları üzerine yapılan araştırmalar, bu hayvanların enfekte diğer sürüngerlerle doğrudan temas yerine kirli yaşam alanından enfekte olma eğiliminde olduğunu gösteriyor.
toprak ya da çürüyen madde Bu nedenle çamurlu bir bot, kullanılmış bir yılan çantası veya yıkanmamış bir yılan kancası, anyone fark etmeden patojenleri hayvanlar ve bölgeler arasında taşıyabilir.
Çeşitli kişiler vahşi sürüngerlerle uğraşıyor: yılan yakalayıcılar, vahşi hayat bakıcıları, ekoturizm işletmecileri, ekolojik danışmanlar, araştırmacılar ve hobi amaçlı “herper”ler. Önemlisi, uygun eğitim almadıkça, yetkilendirilmemiş ya da lisanssız şekilde vahşi sürüngerle uğraşılmamalıdır.
Yetkili veya lisanslı Sürüngenlerle çalışanlar genellikle kısa sürede birçok bölge arasında hareket eder ve ekipmanlarını yanlarında götürür. Vahşi hayat biyogüvenlik yönergeleri ekipman ve kıyafetlerin rutin dezenfeksiyonunu önerse de, bu yalnızca uzman programların dışında rutine dönüşmüyor; bu da patojenlerin kolayca yol almasına olanak tanıyor.
İnsanların Avustralya’daki vahşi sürünger popülasyonları arasında mantar patojenlerini yaydığına dair henüz kanıt yok. Ancak yollar mevcut ve benzer endişeler diğer vahshi hastalıklarda da ortaya çıkmış. 国际与全球 çapında kurbağa popülasyonlarını harap eden amfibiyen chytrid mantarı, insan faaliyetleri yoluyla (turizmi de içeren uzaktaki sığınaklara yayılmıştır.
Ecil sürünger besleyen ve aynı zamanda vahşi sürüngenlerle uğraşanların özel özen göstermesi gerekir. Yılan mantar hastalığı, vahşi hayvanlarda tespit edilmeden yıllar önce esir tutulan Avustralya yılarında tespit edildi; bu da güçlü biyogüvenliğin önemini ortaya koyuyor.
Esir tutulan Avustralya yıları Sürüngerle uğraşanların yapması gerekenler, mantar patojenlerinin yayılma riskini azaltmak için birkaç basit adım öneriyoruz:
Hayvanlar arasında ellerinizi temizleyin. Tek kullanımlık eldivenleri değiştirin ya da alkol bazlı el jeli veya mendili kullanın. Her hayvan için tek bir çanta kullanın, yedek çanta taşıyın ve tekrar kullanmadan önce yıkayın. Kancaları ve aletleri temizleyip 70% etanol, seyreltilmiş çamaır suyu veya veteriner dezenfektanı ile dezenfekte edin ve 2-10 分钟阅读bekletin. Botları bölgeler arasında temizleyerek toprağı çıkarın ve dezenfekte edin. Ecil ve vahşi sürüngerleri ayrı tutun ve ekipmanları ayırmayın.
Hasta görünen, kabuklu veya renklenmesi bozulmuş cilde sahip bir sürüngen görürseniz, orada bırakın, fotoğraf çekin ve yerel vahshi hastane ya da veterinerle iletişime geçin.
Bu önlemlerin hiçbiri pahalı ya da zor değil: bir dezenfektan spreyi, yedek eldivenler ve birkaç ekstra çanta kolayca saha kitisine sığar. Tur işletmeleri, vahshi hayat grupları ve sürüngen kuruluşları fırça, kova ve dezenfetan gibi temel biyogüvenlik ekipmanlarını temin edebilir.
Bu çalışmalar insanlardan sürüngerle etkileşimi durdurmalarını istemiyor. Kurtarma çalışmaları, yeniden yerleştirme ve araştırmalar, belirli yetkiler altında sürüngerlerle güvenli çalışan insana dayanıyor. Vahshi hayatla yakın karşılaşmalar merak uyandıracak ve korumayı destekleyebilir.
Bunun yerine, kurbağa araştırmacıların yıllardır yaptığı gibi, biyogüvenliği sorumlu vahshi yönetimimin bir parçası olarak görmelerini istiyoruz. Rutininizdeki küçük bir değişiklik Avustralya’nın en benzersiz sürüngerleri için büyük fark yaratabilir.
The Conversation altında Creative Commons lisansı ile yeniden yayımlanan bu makale, orijinal makalenin okunabilir.
1 条评论
通过引用来源、提出问题或有建设性的反驳来完善你的观点。