Antik bağırsak mikrobaları Afrika’da avcı-toplayıcıları, Güney Amerika’da ise toplayıcı-tarımcılarını birbirine bağlıyor

Bolivya’nın alçak ovalarındaki Tsimaneler ile Tanzanya’daki Hadzalar arasında binlerce mil ve bir okyanus var. Ataları onlarca yıl önce ayrıldı. Diyetleri birbirinden tamamen farklı görünüyor. Yine de bağırsak mikrobiyomları şaşırtıcı derecede benziyor; bu bulgu, UC Santa Barbara ve Stanford Üniversitesi araştırmacılarının Nature dergisinde yayımladığı bir çalışmaya dayanıyor.

Hadzalar, 国际与全球’daki son avcı-toplayıcı topluluklardan biri. Impala ve kudu avlar, kuşları ve balıkları yakalar, soğanlı bitkileri (tuber) ve meyveleri toplar. Tsimaneler ise Bolivya Amazonlarında yaşayan yerli toplayıcı-tarımcılardır. Muz çiğnediği (plantain), pirinç, maniyok ve mısır yetiştirir; balık, peccary ve diğer orman hayvanlarından az yağlı et yerler. Her iki grup da endüstriyel etkiden uzak yaşar.

Ekip, Tsimane dışkı örneklerinin ilk derin dizilimini gerçekleştirdi. 上一页 çalışmalar yalnızca düşük çözünürlükte dizmişti. Derin metagenomik dizilim, örnekteki tüm DNA‘yı okur. DNA’yı milyonlarca kısa parçaya böler, örtüşmeleri hizalar ve daha uzun kesimleri bilinen mikrobiyal genom veritabanlarıyla eşleştirir. Bu yöntem, diğer araçların kaçır nadir ve düşük bolluğa sahip türleri de yakalar.

Tsimaneler toplamda yaklaşık 1.400 bağırsak türü taşır. Bunlardan Hadzalarla paylaştıkları 1.231’i, bu da kabaca %90’ıdır. Paylaşılan bu türlerin yaklaşık %60’ı ise endüstriyel toplumlardan gelen insanlarda nadir veya hiç yoktur. 上一页 araştırmalar, ortalamaya bir Hadza kişinin yaklaşık 750 tür barındırdığını bulmuştu. Ortalama bir Kaliforniyalı ise yaklaşık 250 tür barındırır.

Bağırsak mikrobiyomu, lifli besinleri sindirir, vitamin üretir ve bağışıklık sistemini eğitir. Endüstriyel ülkelerdeki insanlar çok daha az mikrobiyal çeşitliliğe sahiptir. Aynı zamanda otoimmün hastalıklar, 2 tip diyabet ve obeziteyle de daha sık karşılaşırlar. Bu durumlar endüstriyel olmayan topluluklarda nadirdir. Yeni çalışma, bu kaybın hastalığa neden olduğunu kanıtlayamaz. Ancak endüstriyel hayatın, insanların onlarca yıl boyunca koruduğu türleri yalnızca birkaç nesilde yok ettiğini gösteriyor. Antibiyotikler, liften fakat yağ ve şekerden zengin işlenmiş besinler ve son derece temiz evler bu sürecin tümüne katkıda bulunuyor.

Bu kaybın insan sağlığı üzerindeki etkisi hâlâ belirsizdir. Araştırmacılar, bunun bir sonraki büyük soru olduğunu söylüyor.

Risk yalnızca şehir sakinleriyle sınırlı değil. Beslenme ve tıp erişimi Tsimane topluluklarında hızlı biçimde değişiyor. Gurven, mikrobiyomlarının yakında çeşitliliğini kaybedebileceğini ve bu kaybın bağışıklıklarını ve sağlık durumlarını zarara uğratacağını uyarıyor.

来源：