Pasifik’te Yoğun Fırtına Dönemi

Kuzeybatı Pasifik’te tropikal siklon etkinliği Nisan 2026’dan bu yana yüksek seyrediyor. Sinlaku o ay süper tayfun gücüne ulaştı ve Mikronezya, Guam ile Kuzey Mariana Adaları’nı etkiledi. Ad verilen 25 fırtınanın ardından bölgedeki hareketlilik ekim sonuna kadar sürdü.

DSCOVR uydusundaki EPIC kamerası 29 Ekim 2026’da süper tayfun In-fa’yı Mariana Adaları yakınında görüntüledi. Aynı sırada Champi tayfununun kalıntıları, Bering Denizi’nden geçen bir dizi fırtınayla birlikte Alaska’ya yaklaşıyordu. In-fa, yıl içinde Mariana Adaları’nı etkileyen beşinci tayfundu.

NASA’nın Terra uydusundaki MODIS cihazı, In-fa’yı 30 Ekim’de takımadaların hemen batısındayken görüntüledi. Tayfun o sırada olağanüstü güçlüydü. Neredeyse dairesel biçimi ve geniş gözü, meteorologların halka biçimli fırtınaları tanımak için kullandığı özellikler arasındaydı. Bu fırtınalarda tipik tropikal siklonların belirgin dış yağış bantları genellikle görülmez.

Bir analize göre halka biçimli fırtınalar, batı Kuzey Pasifik’teki tropikal siklonların yaklaşık yüzde 4’ünü oluşturuyor. Bu fırtınalarda gözün çapı ortalama 45 kilometreye ulaşırken tipik tropikal siklonlarda yaklaşık 25 kilometredir. Halka biçimli fırtınalar elverişsiz koşullarda güçlerini genellikle daha uzun süre korur.

EPIC’in görüntü aldığı sırada In-fa hâlâ tropikal bir siklondu. Champi’nin kalıntıları ise Bering Denizi’ne girerken tropikal özelliklerini kaybedip başka bir fırtına türüne dönüştü. Tropikal siklonlar sıcak okyanus sularının sağladığı ısı ve nemle beslenir. Tropikal kuşak dışındaki siklonlar çoğunlukla soğuk çekirdeklidir ve enerjilerini sıcak ve soğuk hava kütleleri arasındaki sıcaklık farkından alır.

Tropikal kuşak dışındaki siklonlarda cepheler ve virgül biçiminde geniş, sarmal bulut bantları gelişebilir. NASA Goddard Uzay Uçuş Merkezi meteoroloğu Gary Partyka’ya göre bu geçişin belirgin işaretlerinden biri, rüzgârların etkilediği alanın genişlemesidir. Rüzgâr hızı mutlaka artmasa da rüzgârlar daha geniş bir bölgeye yayılır.

Partyka, Champi’nin kalıntıları olmasa bile 30 Ekim’de Bering Denizi üzerinde bir orta enlem fırtınasının oluşmasının muhtemel olduğunu belirtti. Ona göre Champi’nin kalıntıları bu sistemle birleşerek fırtınayı güçlendirmiş olabilir.

Champi, Batı Pasifik boyunca ilerlerken sürekli rüzgâr hızı saatte yaklaşık 300 kilometreye ulaşan güçlü bir tayfuna dönüştü. Tayvan ve Guam’ın hemen yakınından geçerken bu bölgelerde, Çin’in ve Japonya’nın bazı kesimlerinde hasara yol açan rüzgârlar ve şiddetli yağışlar görüldü.

Champi’nin kalıntıları Alaska’ya ulaştığında, Ekim 2025’te Halong’un kalıntılarının yol açtığı ölçekte bir afet yaşanmadı. Bölge haberlerine göre Alaska’nın bazı kesimlerinde kuvvetli rüzgâr, yoğun yağmur ve kar görüldü.

Alaska Fairbanks Üniversitesi meteoroloğu ve klimatoloğu Rick Thoman’a göre Champi, ağustostaki Bang-Lang, eylüldeki Dujuan ve ekim başındaki Choi-wan’ın ardından 2026’da Alaska sularına giren dördüncü eski tayfundu. Güçlü El Niño yaşanan 1997 ve 2015 sonbaharlarında ise üçer eski tayfun kaydedilmişti. Thoman, 1970’ten bu yana yaklaşık 60 eski tayfunun Alaska’yı etkilediğini belirtti.

Partyka, 2026’yı Pasifik’teki tropikal siklonlar açısından özellikle hareketli bir yıl olarak nitelendirdi. Bu durum Alaska’nın, tropikal özelliklerini kaybeden fırtınalardan etkilenme olasılığını artırıyor. Partyka’ya göre Pasifik’te devam eden güçlü El Niño, artan etkinliğe katkıda bulunmuş olabilir.

Yaklaşık iki ila yedi yılda bir ortaya çıkan El Niño sırasında Ekvator çevresindeki Pasifik’in bazı kesimlerinde deniz suyu sıcaklığı normalin üzerine çıkar. Bazı uzmanlara göre bu koşullar, Kuzeybatı Pasifik’teki fırtınaların Doğu ve Güneydoğu Asya’ya doğru batıya ilerlemek yerine kuzeye daha kolay sapmasına yol açabiliyor. Böylece Guam, Kuzey Mariana Adaları, Japonya ve Kore Yarımadası’na yönelen fırtınaların sayısı artabiliyor.