Dünyanın En Gürültülü Kuşu Rock Konserini Sestini Çıkaramayacak Kadar Gömer

Boğazı çıplak ötleğen gürültücüdür. Çok, çok gürültücüdür.

Kar beyazı erkek kuşun patlayıcı, metalik çiftleşme çağrısı — geniş gagalı ve belirgin mavi-yeşil boğaz lekeli, iri yapılı bir kuş — 130 desibelin üzerine çıkabilir; bir hidrolik matkaba ya da Counting Crows konserinde ön sıradaki bir koltuktan daha gürültücüdür.

Bu da bu Güney Amerikalı orman sakinini dünyanın en gürültücü kuşu unvanı için yarışmacı kılar. Araştırmacılar şimdi, bu kuşun ve diğer gürültücü kuşların bu kulakları sarsıcı sesleri nasıl ürettiğini bildiklerini düşünüyor.

Daha iri gövde ve özellikle daha geniş gagalar, bu tüylü çığlıkçılarının sesini patlatmasına yardımcı olur; davranış ekolojistleri João Menezes ve Jeff Podos, bulgularını 29 Eylül’de Evolution dergisinde yayımladı.

Ancak bazı kuşları başlangıçta bu kadar yüksek sese evrimleştiren şey hâlâ bir gizemdir. Araştırmacılar çiftleşme davranışını, yaşam alanı yoğunluğunu ve uçuş yeteneğini inceledi, ancak türler boyunca tutarlı şekilde geçerli bir açıklama bulamadı. “Genel olarak kuşlar için geçerli olan kapsayıcı bir örüntü bulamadık,” diyor Menezes.

Bu ses uçlarını anlama çabası 2019 yılına dayanır. İşte o yıl Podos ve bir meslektaşı, boğazı çıplak ötleğenin Güney Amerikalı kuzeyi olan beyaz ötleğeni (Procnias albus), ses kaydı kıran bir ses gücü olarak taçlandırdı. On iki yüz yirmi beş decibellik çağrıları, o dönemde ölçülen en gürültücü kuş çağrılarıydı.

Göz alıcı sayının ötesinde, bu bulgu daha geniş bir soruyu gündeme getirdi: Bir kuşu bu kadar olağanüstü gürültücü yapan ne?

Büyük gövdesi ve geniş açılan gagasıyla boğazı çıplak ötleğen, kaydı kıran bir ses üretmek için gerekli anatomik donanıma sahip.João Menezes

Örneğin bir Kanada kazının öttürmesi testere makinesi seviyesinde (100 decibel) sese ulaşırken, serçe ötleğeninin cıvıltısı nadiren bir bulaşık makinesi uğultusunun üzerine çıkar (70 decibel) — ve ornitologlar bunun nedenini şaşırtıcı derecede az anlıyor. Bilim insanları on yıllarca kuş şarkısının zamanlamasını ve frekansını kataloglayarak kuşların ne söylediğini çözmeye umut bağlasa da, kuş seslerinin olağanüstü gürültüsü büyük ölçüde araştırılmadan kaldı.

Bu gürültüyü ölçmek için Podos, endüstriyel iş yerlerindeki ses seviyesini izlemek için kullanılan yüksek dereceli bir ses ölçer ve bir lazer mesafe ölçer alıp Massachusetts’in batısındaki evinin etrafındaki ormanlara, bataklıklara ve açık alanlara gitti. Bulabildiği her kuşun çağrısını ölçtü — ötleğenler, serçeler, ardıçkuşları ve daha fazlası.

Bir düzine türü kaydettikten sonra, bu koleksiyonu daha geniş bir evrimsel analize dönüştürmeye yardımcı olması için o zamanlar yeni katıldığı laboratuvarına az önce katılmış bir doktora öğrencisi olan Menezes’i işe aldı. Menezes, Brezilya’daki evinde, São Paulo’ya yakın Atlas Ormanları’ndan Rio de Janeiro’yu saran dağlara ve ötesine kadar kuş seslerini ölçtü. Karanlık boğazlı keşiş kuşunun yumuşak cıvıltılarından, tüylü bir otlak kuşu olan kırmızı bacaklı seriemanın delici çığlıklarına kadar her şeyi kaydetti.

Toplamda, Podos ile birlikte 123 türün ses hacmi verilerini derledi ve bunun günümüze kadar yapılmış en büyük böyle bir veri seti olduğunu söylüyorlar.

Kuş ne kadar iriyse, çağrısı o kadar gürültücü olma eğilimindeydi ve aynı durum daha geniş gagalı kuşlar için de geçerliydi; bu, anatom ile akustik performans arasındaki bağlantı, Arjantin’deki Buenos Aires Üniversitesi’nden biyofizikçi Gabriel Mindlin için “mantıklı ve makul” bulunuyor.

“Daha iri kuşlar, daha büyük solunum basınçları ve akışları üretme potansiyeline sahiptir; gaganın açılması gibi morfolojik özellikler ise akustik enerjinin ne kadar verimli yayıldığını etkileyebilir,” diyor Mindlin; kuş şarkısını çalışıyor ancak bu çalışmaya katılmadı.

Ancak evrimin bu kuş megafonlarının sesini neden yükseltmesi, hâlâ çözülmemiş, şu an için yumurtadan çıkmamış bir bulamdır.