Anne Yarasanların Kalpleri Kendi Yavrularının Sesine Hızlı Atar

Credit: Unsplash/CC0 Public Domain

Ana bir yarasının karşılaştığı kritik zorluklardan biri, kolonideki yüzlerce diğer yarası arasında kendi yavrularını bulmaktır. Sadece kendi yavrularını besleyip bakmasının hayatta kalmaları için önemli olması, bu sürecin önemini ortaya koyar. Japon ev yarasılarında anneler, yavruların izole çağlarıyla yavrularını takip eder.

Bu çağların anneler üzerinde nasıl bir etki yarattığını anlamak için araştırmacılar, kendi yavrularının ve diğer yarasıların yavrularının çağlarına maruz kalan ana yarasıların kalp atış hızlarındaki değişimleri izledi. Ana yarasılar diğer yarasıların yavrularının çağlarına tepki vermezken, kendi yavrularının sesi kalplerinin daha hızlı atmasına neden oldu.

“Çalışmamızın ilham kaynağı, laboratuvar kolonimizde yaptığımız çarpıcı bir gözlemiydi. Bir yavru barındığı alandan ayrıldığında, yalnızca biyolojik anne hemen koşup onu geri getirirdi,” dedi Frontiers in Ethology dergisinde makaleyi yayınlayan baş yazar Doshisha Üniversitesi’nden Dr. Kazuki Yoshino-Hashizawa.

“Yavruların ayrıldıklarında izole çağları—sesli sıkıntı sinyalleri—yayırdığını biliyorduk. Ancak bu kesin davranışsal seçiciliği görmek bizden şunu sormamızı istedi: Anne bu çağları duyduğunda içinde ne oluyor?”

Yardım çağrıları mı?

Bilim insanları Doshisha Üniversitesi yakınlarında barınan bir koloniden dört hamile yarası yakaladı. Her yarası üç yavrudan oluşan bir yavru grubu doğurdu. Yavrular 2 günlük olduğunda bilim insanları onların izole çağlarından örnekler kaydetti. Bazı yavru gruplarında dişi bulunmadığı için, yavrunun cinsiyetine dayalı herhangi bir varyasyonu elemek adına yalnızca erkek yavruların çağlarını kaydettiler.

“İzole çağlar, yavruların annelerinden ayrıldıklarında yaydıkları, insan bebeğinin ağlaması gibi işlev gören özelleşmiş seslendirmelerdir,” dedi Yoshino-Hashizawa. “Bir yavru karanlık bir kolonide kaybolduğunda veya ayrıldığında, bu çağlar annenin onu bulmasını uyarır. Yavru çağları bireysel imza özellikleri taşır ve annelerin onları birbirinden ayırt etmesini sağlar.”

Yavrular hızla büyüdü: Yaklaşık 8 günlük olduklarında ilk yankı konumlandırma çağlarını üretmeye başladılar ve yaklaşık 12 günlük olduktan sonra tüm izole çağları yaymayı bıraktılar. 30 günlük olduklarında uçabildiler ve yetişkinler gibi yankı konumlandırma çağları ürettiler, ayrıca artık annelerinin yanında barınmadılar. Bu aşamada bilim insanları yavruların yankı konumlandırma çağlarını kaydetti.

Doğumdan yaklaşık 40 gün sonra araştırmacılar anneleri yavrularından ayırdı, kalp atış hızı kayıtları için bir ECG kurdu ve farklı çağları çaldı. Başka bir yetişkinin çağına nasıl tepki vereceklerini görmek için tanımsız bir erkek yetişkinin çağısı da çalındı.

Kalp daha hızlı atar

Araştırmacılar, annelerin kalp atış hızlarının kendi yavrularının çağlarına tepki olarak arttığını, ancak kendi yavruları olmayanların çağlarına tepki olarak artmadığını buldu.

“Annenin kalp atış hızının kendi yavrusunun çağısına tepki olarak güçlü biçimde artması, bu seslendirmelerin anneyi anında fizyolojik olarak ebeveynlik davranışına hazırladığını öne sürüyor,” dedi Yoshino-Hashizawa.

Ancak beklenmedik bir şekilde, ana yarasıların kalp atış hızları, daha yaşlı ve bağımsız olan yavruların yankı konumlandırma çağlarına tepki olarak en güçlü biçimde arttı. Bilim insanları bunun tanıma bağlı olabileceğini—annelerin kendi yavrularının en güncel çağlarını daha iyi bildiğini—varsayıyor, ancak bunu araştırmak için daha fazla deney gerekecek.

Bilim insanları ayrıca tanımsız bir erkek yetişkinin çağısının güçlü bir kalp atış tepkisi uyandırdığını da buldu. Bu, yarasıların erkeği bir tehdit olarak algılamasından kaynaklanıyor olabilir: Daha hızlı kalp atışı, yarasıların tepki verdiğini gösterir, ancak bilim insanları bunun olumlu bir tepki olup olmadığını söyleyemez. Kalp atış değişkenliği daha bilgilendirici olabilir, ancak yarasıların kalp atış hızlarının temel değişkenliği şu iyi anlaşılmadığı için, önemli değişikliklerin nasıl görünebileceğini anlamak için parametrelerimiz yok.

Daha büyük bir örneklem boyutu daha fazlasını ortaya koyabilir; bilim insanları az sayıda yarası ile çalıştı ve hamile yarasıların tutsak ortamda bakımı zor olduğu için örneklem boyutunu dengelemek adına özelleşmiş istatistiksel analiz kullandı.

“Genel kalp atım hızını ölçmek fizyolojik uyanıklığın şiddetini değerlendirmemizi sağlasa da, materyal motivasyonu gibi pozitif duygular ile stres veya alarm gibi negatif duygular arasında ayrım yapamaz” diyen Yoshino-Hashizawa, “Bu ses yanıtlarının duygusal değerini (valansını) tamamen çözebilmek için gelecekteki araştırmalar, otonom sinir sistemi düzenlemesi hakkında daha derin bir içgörü sunan kalp atım değişkenliği analizini dahil etmelidir.”

Daha fazla bilgi

Ana Japon ev yarasaları, biyolojik yavru çağrılarına, aile dışı yavru çağrılarına kıyasla daha güçlü kalp atım artışı gösterir, Frontiers in Ethology (2026). DOI: 10.3389/fetho.2026.1891633

hayvan davranışı
Ses bilimi

Bu hikayenin ardındaki kişi:

Swati Mestri, Elektronik Mühendisliği alanında lisans derecesine sahiptir ve 2019’dan içerik editörü olarak çalışmaktadır. Teknoloji, sağlık bakımı ve malzeme bilimi alanlarında araştırma belgelerini düzenleme deneyimine sahiptir ve özellikle teknoloji ve alan ilgilenmektedir.

Profilin tamamı →

Matematiksel biyoloji alanında lisans, yaratıcı yazım alanında yüksek lisans. Bilim ve dil hakkında benzersiz bakış açılarına sahip, geniş çapta seyahat etmiş.

Profilin tamamı →

Atıf

:
Ana yarasalar kendi yavrularının çığlığının sesiyle kalp atımlarını hızlandırır (2026, 23 Ekim)
23 Ekim 2026’da
https://phys.org/news/2026-10-mother-hearts-faster-babies-cries.html

Bu belge telif hakkına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amacıyla adil kullanım dışında, yazılı izin olmadan belgenin hiçbir kısmı çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmaktadır.