Sokak arası yeşil alanlar, polinatörler için bir cennete dönüştürülebilir

Avustralya’nın Melbourne şehrinde yürütülen yeni bir araştırma, kaldırım ile yol arasında kalan ve yerel halk tarafından “nature strip” (sokak arası yeşil şeridi) adı verilen dar kamusal alanların, bahçeye dönüştürülmesiyle polinatör böceklerin çeşitliliğini yedi katına çıkarabileceğini ortaya koydu. Merri-bek Belediyesi ile işbirliği içinde 14 konut sahibi ve araştırmacının katılımıyla Brunswick, Coburg ve Fawkner mahallelerinde gerçekleştirilen deneyde, bahçeye çevrilen bu alanların dokunulmadan bırakılan aynı tip alanlara göre hem böcek sayısı hem de tür zenginliği açısından belirgin biçimde üstün olduğu belirlendi.

Melbourne’da sokak arası yeşil şeritleri, kentin kamusal yeşil alanlarının üçte birinden fazlasını oluşturuyor ve bu da şehirlerin yeşildeştirilmesi için büyük bir potansiyel taşıdığını gösteriyor. Araştırmacılar, bu dar parçaların bireysel olarak neredeyse hiçbir işe yaramadığını, ancak tüm mahalleler üzerinden toplandığında kentin tamamına yayılan devasa bir alan oluşturduğunu vurguluyor.

Güzel fikirlerden somut verilere

Melbourne metropolitan bölgesindeki belediyeler zaten sokak arası yeşil şeritlerinde bahancılık yapmaya izin veriyor; bazıları için bu ruhsat gerektirirken, çoğu sakinleri biyoçeşitliliği destekleyen ve mahalle manzarasını yumuşatan alçak boylu yerel bitkilere yönlendiriyor. Daha fazla ve daha çeşitli bitkinin daha fazla ve daha çok türde hayvan çekmesi gerektiği düşünüyor; ancak araştırmacılar bunu kanıtlayacak veri aradı.

Bunun için araştırmacılar, sokak arası yeşil şeridi bahçelerinin gerçekten Melbourne’un böcek polinatörlerini destekleyebileceğini test etmeye karar verdi. Sadece tanıtılmış arıların değil, tozlaşma işini sessizce yapan binlerce yerli arı, böcek ve kele Tür türünün de dahil edildiği bu deneyde “öncesi-sonrası-kontrol-etki” tasarımı kullanıldı.

Bahçeler bir fark yaratırsa, karşılaştırma bunu ortaya koyacaktı. Her bahçe, komşu ev sahibinin yardımıyla belediyenin sokak arası yeşil şeridi yönergelerine uygun ve yerel böcekleri besleyen ya da barındıran yerli bitkiler kullanılarak dikildi.

Araştırmacı açıklaması

Deneyin sonuçları dikkat çekiciydi: 14 sokak arası yeşil şeridi bahçesi, dokunulmadan bırakılan alanlara göre yedi kat daha fazla böcek polinatörünü ve iki kat daha fazla tür çeşitliliğini cel etti.

Böcekler için daha büyük resim

Böcekler dünya çapında azalıyor ve bu kayıp sadece kendileriyle sınırlı kalmıyor. Sağlık için gerekli ekosistem işlevlerini yerine getirirler, çoğu zaman bunu fark etmeden; tozlaşma en belirgin örnektir. Arılar, böcekler ve kelepler ile çok sayıda başka Böcek kuş ve memeli, bitkilerin üreyebilmesini sağlayan poleni taşır.

Tüm çiçekli bitkilerin yaklaşık yüzde 87,5’i hayvan polinatörlerine dayanıyor ve bu, beslenme için güncel olarak bağlı olduğumuz birçok mahsulü de içeriyor. Dolayısıyla böcek nüfusunun azalması, etkileri besin tedarikimizden tüm ekosistemlerin sağlığına kadar yayılıyor.

Bu böceklerin nerede yaşadığı da önemli. Uzun süre şehirlerin korumaya hiçbir şey sunamadığı, çok betonlaşmış ve yapılmış sayılamayacağı düşünülüyordu; oysa şehirler kendi başlarına biyoçeşitlilik sıcak noktalarıdır ve tehdit altındaki türlere ev sahipliği yapan, korunmaya değer gerçek yeşil alanlarla doludur.

Avrupa bal arıları tek çözüm değildir

Hane halkı tarafından yetiştirilen Avropa arıları (Apis mellifera) verimli mahsul polinatörleri olsa da, ağırlıklarını kaldıran türler arasında tek başına değiller. Avustralya, Australian Museum’a göre 1.500’den fazla yerli arı türüne, 20.000 kele ve güve türüne ve 30.000 Böcek türüne ev sahipliği yapıyor.

Her biri kendi zevklerini taşıyor. Genelci türler geniş bir bitki yelpazesinde beslenir ve tozlaştırırken, uzmanlar yalnızca bir veya birkaçına yakın duruyor; bazen tek bir türe bağlanıyor. Bu nedenle sağlıklı bir bitki çeşitliliği, sağlıklı bir Böcek çeşitliliği gerektiriyor ve tersi de aynı derecede doğru.

Sokak arası yeşil şeridini bir yaşam alanına dönüştürün

Sokak arası yeşil şeritleri, polinatör dostu bahancılığın kentin Böcek’ine destek olabileceği birçok şehir yeşil alanından sadece biri. Herkes bunu üstleneemez; kiracı olabilir ya da site yönetimi sizi sınırlamış olabilir. Ancak Melbourne metropolitan bölgesindeki ev sahipleri sokak arası yeşil şeridinde bahancılık yapabilir ve bu, başlamak için iyi bir yerdir.

İlk olarak “[belediyeniz] sokak arası yeşil şeridi yönergeleri” arayın. Ardından belediyenizin kaynaklarına, Gardens for Wildlife ve iştiraklerine ve alanınızın destekleyebileceği bitki ve hayvanları öğrenmek için yerel fide sitelerine veya topluluk gruplarına göz atın.

Farklı renk, şekil, boyut ve çiçeklenme zamanına sahip çiçekler sunan bir palet seçin; ne kadar çok çeşit ekerseniz, o kadar çok türde polinatörü çekersiniz. Sokak kenari koşullarına dayanıklı bitkiler seçin—City of Melbourne’ün Urban Nature Planting Guide’i sağlam bir başlangıç noktasıdır.

Sokak arası yeşil şeridini hazırlamak en zor kısım. Çim otları hayatta kalmak için tasarlanmış, bu yüzden temizlemek iş gerektiriyor. Solarize veya sheet mulch yapmaya hazır olun ve sabırlı olun.

Hazırlığı yaz aylarında tamamlayıp sonbaharda ekerseniz, bahçenizin soğuk ve yağışlı aylarda yerleşmesine ve en iyi haliyle bahara gelmesine olanak tanırsınız. Ardından gelen yeni yerlilere selam verin; kendi mini polinatör anketinizi yürütebilir, bir fotoğrafı iNaturalist’e yükleyebilir ve vatandaş bilimci olma sıranızı yaşayabilirsiniz.

Sadece Böcekler tehlikedeki değil

Şehirler ve insan nüfusu büyüdükçe, insanların yakınında daha az doğa ile yaşamaya başlamasıyla sonuçlanıyor. Araştırmacılar buna “deneyimin yok oluşu” diyor ve bu bizi iki şekilde maliyetlendiriyor.

İlki kişisel. Doğal dünyaya tepki vermeye programlandık ve onunla çevrili olmak bize iyi geliyor. Doğayı insanların yaşadığı yerlere geri getirin, sağlığını ve refahını artırıyor.

İkincisi daha yavaş bir sorun. Doğayla hiç karşılaşmayan insanlar onu korumak için daha az şey yapıyor. Bir şehir, sakinlerin yeşille sık sık—hatta tesadüfen de olsa—karşılaşacak biçimde inşa edilirse, bu günlük temas insanların ilgilenmesini sağlıyor; ilgilienmek ise onları harekete geçirmeyi sürdüren şeydir.

Sokaklarımızı yeniden dikmek hem insanlar hem de vahşi yaşam için aynı anda meyve veriyor. Tek bir sokak arası yeşil şeridi iyi bir başlangıctır. Ancak belediyeler ve topluluklar şehirlerini sokaktan sokğa, bloktan bloğa yeşildeştirdiklerinde, kaybetmeyi hak etmediğimiz polinatörler için tüm alanı bir sığınava dönüştürebilir.

University of Melbourne tarafından sağlanmıştır.

Bu makale ilk olarak Pursuit’ta yayımlandı. Orijinal makaleyi okuyun burada.