Rusya, karada ve denizde zorlandığı ve Ukrayna‘nın uzun menzilli saldırılarına karşı kendini korumakta gerçek güçlükler yaşadığı için artık ülkenin, özellikle büyük şehirlerinin yaşanmez hale getirilmesini öngören yeni bir strateji benimsedi. Bu hamelenin bu aylarda daha da şiddetlenmesinin beklenmesi; Moskova’nın Ukrayna’yı toprak ve insan teslimiyetine varan bir anlaşmaya ikna etmek için savaş suçlarını silah olarak kullanmayı planladığı izlenimini veriyor.
Rusya’nın sahadaki kayıpları rekor seviyelere ulaşırken, Ukrayna’nın kendi menzilli kampanyasında giderek artan başarısı ve “Vivaldi Hareketi”nde elde ettiği kazanımlar, Moskova’yı yalnızca uzun menzilli saldırılarına dayanmaya itiyor. Analistlere göre Rusya, bu stratejiyi askeri olarak kaybetme riskini ortadan kaldırmak adına bir “son çare” olarak görüyor.
Rusya’nın yeni stratejisinin arka planı
Bu haftaki raporlar, Rusya’nın artık Ukrayna’yı—özellikle büyük şehirlerini—livane hale getirmeyi hedeflediğini net biçimde ortaya koydu. İki kelimelik özetle bu, savaş suçlarına dayalı bir stratejidir. Analist Phillips O’Brien, Rus stratejisinin bağlamını açıklamak için Moskova’nın karada ve denizde zorlandığını, Ukrayna’nın ise kendi menzilli kampanyasında giderek uzmanlaştığını vurguladı.
Bu durumun sonucunda Rusya, stratejik etki yaratmak ve Ukrayna’yı kendi çıkarlarına uygun bir anlaşmaya ikna etmek için yalnızca uzun menzilli saldırılarına dayanmak zorunda kalacak. O’Brien, bu sürecin ABD’nin desteğiyle gerçekleşeceğini, çünkü her zaman hatırlanması gerektiğini ekledi.
Zelensky’den uyarılar ve nükleer tesis tehdidi
Ukraynalılar—özellikle Cumhurbaşkanı Volodymyr Zelensky—son birkaç gün içinde Rus stratejisinden beklentilerini açıkça dile getirmeye başladı. Bu, önce Financial Times’a ardından doğrudan yaptığı açıklamalarda ortaya çıktı ve son derece vahşi olma ihtimaline işaret ediyor.
Zelensky’nin bahsettiği “O” doğal olarak Vladimir Putin’dir. O’Brien’a göre ilginc olan, Putin’in savaş kurallarına uyuyormuş gibi görünmes değil—çünkü bu tabii ki gerçeğe uymaz; Rusya operasyonlarını yürütürken makul anlamda hiçbir hukuki kısıtlamaya uymadı.
Rusya’nın operasyonlarına koyduğu kısıtlamalar, Ukrayna’nın intikarından endişe, ulus tepkisinden korku ya da kendi ordusu veya halkı için olabileceklerden çekinme nedeniyle ortaya çıktı.
Phillips O’Brien
O’Brien, Rusya’nın şimdiye kadar Ukrayna’nın nükleer tesislerini doğrudan saldırmamış olması sebebiyle de buna dikkat çektiriyor. Bunun nedeni hukuka saygı değil; böyle bir saldırının kendilerine geri dönebileceğini anlamaları. Avrupa genelinde dramatik bir tepkiye yol açabilir ve kendi ordusu/halkını zehirleyebilir.
Kış planı: Şehirleri yaşanmaz hale getirme
Rusya’nın artık Ukraynalılar, bu kıştan (aslında şu andan itibaren) başlayarak mevcut kısıtlamalarının neredeyse tümünü bırakıp Ukrayna hükümetini istedikleri anlaşmaya ikna etmeye çalışacağını belirten doğrudan istihbarata sahip olduklarını söylüyor.
Rusya, sivil hayatı imkânsız kılmak için enerji, ulaşım ve hatta Ukrayna’nın su tedarikine saldıracak. Rus saldırılarının ana hedefleri Kyiv, Kharkiv, Odesa ve Lviv olacak; bu hedefler aylardır tartışılanlar arasında.
Rusya ayrıca zihinsel bir zaman çizelgesine sahip—Ukrayna şehirlerini “insan yaşarlığından uzak” kılmayı, yeni bir mülteki krizini tetiklemeyi ve Ukrayna hükümetini 2027 yılının ilk yarısında anlaşmaya zorlamayı umuyor.
Nükleer tesislere yönelik saldırılar
Tartışılan nükleer tesis saldırıları tartışılmaya değer. Bir açıdan, yalnızca Ukraynalıların daha önce gördüğü bir şeyin hızlandırılması olabilir—tesislerin kendilerini patlatmaya çalışmak değil, onları şebekeye bağlamamak (ki bu başlıbaşına vahşidir). Artan Rus nükleer saldırıları ihtimali yıllardır tartışılıyor; burada 2025 tarihli konuyla ilgili ayrıntılı bir RUSI raporu var.
Bu hafta yayınlanan ayrıntılar—özellikle New York Times’a çıkan bir haberde—Rusya’nın önceki operasyonlarını bazı son derece tehlikeli şekillerde tırmandırabileceğini gösteriyor; örneğin, soğutma cihazları gibi Ukrayna’nın üç çalışan nükleer tesisinin su tedarikini kesmeye çalışmak.
Bu üç tesis şüphe yok ki Ukrayna’nın güç şebekesinin hayatta kalan en önemli parçası. Rusya, barajlardan enerji santrallerine kadar diğer tüm büyük nükliyer dışı üretim kaynaklarını yok etti. Bunlar ortadan kalkınca, Ukrayna büyük ölçüde gücünü nükleer tesislerine ve artan güneş enerjisi kapasitesine bıraktı.
Köprü saldırıları ve yeni “kuralsız” Rusya
Bu hafta, Rusların böyle bir adım atmayacağına inananlar için rahatlatıcı değildi. Zaten bu hafta, duyulan yeni “kuralsız” Rusya’nın izlerini gördük. Rusya, Kyiv’in büyük köprülerine iki saldırı düzenledi. Önce bu hafta güneyköprüye—şehirin doğu ve batı tarafını bağlayan en önemli arterlerden biri ve yer altı ulaşımını taşıyan—iki kez saldırdı. Şimdiye kadar köprü trafiğe kapalı.
Ardından dün, kuzeyköprüsüne yapıldığı iddia edilen saldırılar ortaya çıktı; bu köprüyü yukarıda tutan desteklere isabet etti.
Rusya Savunma Bakanlığı, saldırıların “askeri birlik hareketlerini ve askeri yük teslimatının lojistiğini kolaylaştırmak” için yapıldığını söyleyerek saldırıyı memnuniyetle üstlendi. Ancak gerçek amaç, Kyiv’i özellikle doğu tarafında oturan çok sayıda kişi için böyle bir yaşamayı zorlayan yer haline getirmek; bu da onların ayrılma sürecini başlatacak.
Robotik lojistiğin yükselişi
Bu haftanın diğer saldırıları, yeni stratejiyi yansıttı. Ukraynalılar, Rusların enerji direklerini devirmek için özel olarak uyarlanmış Geran kullandıklarını belirttiğinde ortaya çıktı.
Saldırıların genel yönü şaşırtıcı değil. Rusya, muhtemelen planlarından beklediklerinden daha erken başlıyor—bu, Ukrayna’nın anti-dron sistemlerinin (jet motorlu dronlara karşı tasarlananlar) ilerlediğinden endişe duymaları olabilir. Ya da planlarının zaman alacağını hissetmeleri gibi.
Rusya kampanyasının genel yönü net: Rusya, bu yıl geçmişten çok daha büyük bir sivil krizi kışkırtarak Ukrayna hükümetini Rus taleplerine boyun eğmeye ve olası olarak Avrupa devletlerini Ukrayna’yı teslim olmaya zorlamaya çalışıyor.
Savaşın seyri işaretleri
Rusya’nın bunu yapmasının nedeni, aslında savaşın seyri hakkında ilginç bir işaret olabilir. Şu an Rusya karada ilerleyemiyor ve asker kayıpları felaket seviyesine ulaşıyor.
Ayrıca Ukrayna menzilli saldırılarıyla zorlanıyor—bu hafta daha bazı büyük rafinerilere isabet etti. Savaşın çoğunda gelişmeler Ukrayna’nın stratejik yönünde ilerliyor; ve Rusların bu değişimlerle baş edememesi, Putin’i savaş suçlarına sapmaya iten şey olabilir.
Soylarak bakıldığında, Rus hesaplaması oldukça basit görünüyor. Şu an Ukrayna vurulabilir ve savaş suçları, Ukrayna’nın ezilebileceği yol hesabı. Ayrıca Putin, Ukraynalıların benzer suçları işleyerek karşılık vermeyecekleri riskini almaya—veya ABD/Europa baskısının Ukrayna’nın tepkisini sınırlayacağı gerçeğine—istekli olabilir.
Bu acımasızca basit bir mantık. Savaş suçları, Rusya’nın şu anda teknolojik ve askeri olarak elinde tuttuğu şeydir. Ayrıca Ruslar, daha önceki ABD ve Europa yanıtlarından aşırı savaş suçlarını işleyebileceklerini hiçbir şeyin değişmeyeceğini gördüler.
Vivaldi Hareketi ve robotik lojistiker
Daha önce de belirtildiği gibi, Rusların böyle savaş suçlarına sapmasının nedenlerinden biri cephe savaşı onların için iyi gitmiyor—ve muhtemelen daha da kötüleşiyor görünüyor.
Genel olarak Rus kayıpları aşırı seviyelere ulaşıyor. Eylül ayında Ukrayna genelkurmayı, Rus askeri kayıplarını 46.000’in üzerinde olarak belirledi—hem aylık rekor hem de yılın başındaki Rus aylık kayıplarından neredeyse %50 daha yüksek.
Aynı anda, Rusların bu sayıların yakınında bir şeyi yerine getirmeye çalışması zor görünüyor. Yılın ilk kısmına ait analiz—Alman Uluslararası ve Güvenlik İşleri Enstitüsü ekonomisti Janis Kluge—Rus kuvvetlerinin 2026’nın ilk çeyreğinde günde 800 ile 1.000 arasında asker aldığını, 2025’in ilk çeyreğindeki günde 1.000 ile 1.200’ye karşı olduğunu değerlendirdi.
Bu sayının daha da azalmadığı varsayılırsa, bu Ruslara askeri personel sayısında gerçek ve sürekli bir azalma bırakacak.
Vivaldi de Rusların için bunu iyileştirmeyecek. Ukraynalılar, en az 5000 Rus kayıpının doğrudan Vivaldi sonucu verildiğine inanıyor (yalnızca 3. Kolordu raporlarını aldığımız için bu alt sınır) ve ilginç bir şekilde artan esir sayısı var. Bu hafta 250’ye kadar Rus’un teslim olduğu söylendi ve bu Rus birliklerinin fotoğrafları dolaşıyordu, Ukrayna askeri dahil.
Robotik lojistikerin dönüşümü
Bu haftanın önemli olanı yalnızca istikrarlı Ukrayna ilerlemeleri değil; aynı zamanda bunların nasıl elde edildiğini anlatan hikayedir. Ukraynalılar, hem yeni hem de eski askeri ekipmanlardan yeniden dönüştürülmüş insansız araçların kullanımına katlanarak çiftliyor.
Lojistiker artık robotik tarafından domine ediliyor görünüyor. Ukraynalılar tedariklerinin yaklaşık %80’ini insansız araçlarla teslim ediyor ve yaralılarının %90’ını tahliye ediyor. Geçmiş savaşlarda kaç kayıpların böyle lojistiker görevleri nedeniyle gerçekleştiği şaşırtıcı.
Bu olağanüstü: Askeri lojistikerin geleceği gözlerimizin önünde dönüyor. Bunu yakında yazacağım.
Aynı şekilde, sadece lojistiker değil. Saldırı operasyonları da robotik tarafından yapılıyor; eski araçların yeniden dönüştürülmesinden tamamen yeni olanlara kadar. Öncüllerden birinin bu haftaki örneği, Ukrayna’nın eski Sovyet BTR-60’larını insansız kamikaze saldırı silahları olarak kullanma iddiasıydı. Bu eski zırhlı araçları patlayıcılarla doldurup Rus hatlarına çarpmak için saldırı robotları olarak gönderdiler.
Yeni nesil, özel yapılı insansız kara araçları da günlük olarak faaliyet gösteriyor. Bunlardan ilginç raporlarından biri yeni UGV mayınatarların kullanımıydı. Bu UGV’ler Rus mevzilerine yaklaştı, ateş açtı ve sonra Rus sığınaklarına doğru devam etmeden önce içeride patladı.
Bu saldırılardan alınan en ilginç detaylardan biri, Ukrayna’nın bu araçları pilotlarını güvenli konumdan “onlarca kilometre” geriden uzaktan kontrol edebildiğini iddia etmesiydi.
Trump-Putin ticaret anlaşması
Son birkaç günün en şaşırtıcı olmayan haberinde, New York Times dün Putin ve Trump arasındaki kurulan ticaret anlaşmaları hakkında raporladı; bunlar onların alt görevlileri tarafından yürütülecek.
Bu ticaret anlaşmaları yeni değil. Uzun süredir var olan bir karşılıklı avantajın parçası. Neden Trump’ın Ukrayna’yı hava savunmasından mahrum bıraktığını düşünüyorsunuz? Neden ABD hükümeti Ukrayna’yı daha fazla toprak ve bölge vermeye immense baskı uyguluyor (Ukraynalılar Rusları geri iterken bile)? Neden Trump yönetimi, Rusya’ya yaptırımları kaldırma arzusunu sağa sola sızdırıyor?
Bakın, ciddi parayı almak için Trump yönetiminin Putin’in istediği zaferi ve onların istediği zaferi elde etmesi gerekiyor. Bu, Jared Kushner’ın ünlü röportajında bahsettiği gerçek Win-Win.
“CumhurbaşPutin, ulaşmak istediği çizgiyi ortaya koydu. Ukrayna bu çizgiye çekilmek isterse, açıkçası anlaşmanın gerisini kurduk ve birleştirdik.”
Jared Kushner
Nasıl veya neden insanların bununla şaşırdığını bilmiyorum. Trump yönetimi ABD’yi Rusya savaş suçlarına zenginleşmek için ortak yaptı. Bu tüm hikayeler bunu doğruluyor.
Gerçek para Ukrayna’nın kandırıldığı zaman akıyor. İşte bu ABD politikasını yönlendiriyor.
1 yorum
Fikrinizi bir kaynak, soru veya yapıcı karşı görüşle geliştirin.