St. Louis’teki Missouri Eyaleti’ndeki St. Louis Hayvanat Bahçesi çalışanları, posta yoluyla gelen özel bir teslimatı açtı: Detroit Hayvanat Bahçesinden gece yarısı ulaşan 500 yetişkin Partula salyangoçu. Küçük omurgasızların nihai varış noktası Tahiti’ye giden bu yolculuk, Fransız Polinezyası adalarında doğal popülasyonlarının yeniden kurulmasına yönelik uluslararası bir çabanın parçasını oluşturuyor.
Salyangoçlar önce Michigan eyaletinin Royal Oak şehrindeki Detroit Hayvanat Bahçesinde üretilmiş ve burada büyütülmüş. St. Louis Hayvanat Bahçesi, bu salyangoçların nihai hedefe ulaşmadan önce kısa bir mola verdiği ara durak görevini görüyor. Burada özel beslenme programına alınan salyangoçlar, vahşi yaşama hazırlanıyor.
Salyangoçların yolculuğu nasıl gerçekleştiriliyor?
Salyangoçlar FedEx veya UPS ile “öncelikli gece yarısı” teslimatıyla gönderiliyor. Salyangoçlar, içindeki sıcaklığı dengede tutmak için yalıtım malzemeleri ve özel “faz değişimi” paketleriyle özenle paketleniyor. Detroit Zoological Society’nin Amfibiyen Kuratoru Mark Vassallo, konuyu Popular Science’a şu şekilde açıklıyor: “Salyangoçlar öncelikli gece yarısı teslimatıyla gönderiliyor. Salyangoçlar, içindeki sıcaklığı stabilize etmek için yalıtım malzemeleri ve özel ‘faz değişimi’ paketleriyle özenle paketleniyor. Şu anda Detroit Zoological Society’nin ürettiği salyangoçlar St. Louis Hayvanat Bahçesinde kısa bir mola veriyor; vahşi yaşama hazırlanmaları için özel bir beslenme programına alınacaklar.”
Partula salyangoçları, küçük ve ağaçlarda yaşayan, Fransız Polinezyası adalarına özgü türlerdir. Polinezya kültürel mirasında her benzersiz Partula salyangoç kabuğu bir ada temsil ediyor. İnsanların bölgeye başka bir istilacı salyangoç türünü kontrol etmek için avcı rosy wolf snail’i (porsuk renkli kurdeleli salyangoç) sokması, Partula salyangoçları popülasyonlarını büyük ölçüde yok etti.
Yıllara göre değişen renk kodlaması
Detroit Hayvanat Bahçesi onlarca yıldır Partula salyangoçlarını üreterek ve büyüterek bunların binlerce bireyiyle doğal yaşam alanlarına iade edilmesine yardımcı oluyor. Şu anda yolda olan 500 salyangoçun tamamı bu hayvanat bahçesinde üretilmiştir. Kabuklarının her birinde, ultraviyole ışık altında parlayan ve onları 2026 yılında serbest bırakılan salyangoçlardan biri olarak tanıtan turuncu bir nokta bulunuyor. Her yıl için farklı bir renk kullanılıyor ve bu noktalar korumacıların salyangoçları doğal ortamlarında kolayca takip etmelerini sağlıyor.
Bu yaklaşan serbest bırakma, vahşi doğada yok olmuş sayılan 11 farklı Partula türünü doğal çevrelerine iade eden uluslararası bir kurtarma programının parçası ve toplamda 17.000’den fazla bireysel salyangoç geri getirildi. Louisiana eyaletinin New Orleans şehrindeki Audubon Nature Enstitüsü de yakın zamanda Tahiti’ye 200 Partula salyangoçu gönderdi.
Başarı nasıl tanımlanıyor?
“Başarı”nın ne anlama geldiği sorulduğunda Vassallo, şu açıklamayı yapıyor: “Bir koruma projesi için başarı aşamalar içinde tanımlanabilir ancak nihayetinde bu; tutarlı üreme yapan, kendiliğinden süregelen bir popülasyon ve çok önemli olan, o türü uzun vadeli kurtarma ve popülasyon stabilizasyonu sürdürmek için korunmuş uygun bir yaşam alanı anlamına gelir.”
Partula salyangoçlarının bazı türleri zaten vahşi doğada yok olmuş durumda; Partula nodosa buna örnek gösterilebilir. Türlerin yeniden tanıtımının ardından uzmanlar, vahşi ortamlarda doğan yavruları gözlemekten büyük heyecan yaşıyor.
1 yorum
Fikrinizi bir kaynak, soru veya yapıcı karşı görüşle geliştirin.