Genel görelilik, Albert Einstein tarafından Mayıs 1916'da yayımlanan ve yerçekiminin geometrik kuramı olarak tanımlanan fizik kuramıdır. Makroskobik cisimlerin yerçekimini modern fizikte kabul edilen biçimde açıklar; özel göreliliği geneller ve Isaac Newton'un evrensel yerçekimi yasasını geliştirir.
Tanım ve kapsam
Genel görelilik (genel görelilik kuramı veya Einstein'ın yerçekimi kuramı olarak da bilinir), yerçekiminin uzay-zamanın geometrik bir özelliği olarak betimlendiği bir fizik kuramıdır. Kuram, yerçekimini uzay ve zamanın dört boyutlu uzay-zaman içindeki geometrik özelliği olarak birleştirilmiş biçimde açıklar. Makroskobik cisimlerin yerçekimini modern fizikte kabul edilen biçimde tanımlayan kuram, özel göreliliği geneller ve Newton'un evrensel yerçekimi yasasını refine eder.
Uzay-zaman eğriliği
Genel görelilikte uzay-zamanın eğriligi, içinde bulunan madde ve ışınımdan dahil olmak üzere enerji, momentum ve gerilme ile doğrudan ilişkilidir. Bu ilişki, ikinci mertebe kısmi diferansiyel denklemlerden oluşan bir sistem olan Einstein alan denklemleriyle belirlenir.
Özet
John Archibald Wheeler kuramı şöyle özetlemiştir: 'Uzay-zaman maddeye nasıl hareket edeceğini söyler; madde ise uzay-zamana nasıl eğileceğini söyler.'