Biyofilmler, hücrelerin birbirine ve genellikle bir yüzeye yapıştığı, bu yapışkan hücrelerin mikrop tarafından salgılanan hücresel dışı polimerik maddelerden (EPS) oluşan sümüksü bir hücresel dışı matris içinde gömülü olduğu mikroorganizmaların sentrofik (birlikte beslenen) bir topluluk biçimidir.
Tanım ve Yapı
Biyofilmler, mikroorganizmaların hücrelerini birbirine ve genellikle bir yüzeye yapıştırarak oluşturduğu üç boyutlu bir yapıdır. Bu yapışkan hücreler, mikrop tarafından salgılanan hücresel dışı polimerik maddelerden (EPS) oluşan sümüksü bir matris içinde gömülü bulunur. EPS tipik olarak hücresel dışı polisakkaritler, proteinler, lipidler ve DNA'dan oluşan polimerik bir karışımdır.
Topluluk Yaşam Biçimi
Üç boyutlu yapısı ve mikroorganizmalar için bir topluluk yaşam biçimini temsil etmesi nedeniyle biyofilmler, metaforik olarak 'mikroplar için şehirler' olarak tanımlanmıştır. Bu yapı içindeki besinlerin paylaşılarak kullanılması, topluluğun ortaklaşa beslenmesini (sentrofisini) destekler.
Koruyucu İşlev ve Örnek
Biyofilmler, içinde yaşayanlar arasında besin paylaşımını sağlar ve aynı zamanda zararlı çevresel etkilere karşı fiziksel bir bariyer işlevi görür. Bu koruyucu bariyer; kuruma (desiccation), toksinler/antibiyotikler, bakteriyofaj saldırıları ve konak vücudun bağışıklık sistemi saldırıları gibi tehditlere karşı korur.