Cory’in Fırfır Kuşlarının Göçünde Genetik Atanman Ana Rol Oynuyor

Kanarya Adaları’ndaki bir kolonide üreyen Atlantik Cory kalyosu. Credit: Raül Ramos

Kuşların göç yollarını genlerin ne ölçüde etkilediği? Deniz kuşlarının uzun mesafe göçlerini belirleyen faktörler henüz tam olarak anlaşılmamıştır. Şimdi, Molecular Ecology dergisinde yayımlanan bir çalışma, Atlantik Cory kalyosunda bireyin genetik kökeninin, üreme kolonisindeki sosyal ortamına göre göç kararlarında daha belirleyici bir rol oynadığını ortaya koymaktadır.

Çalışma, bireysel genomikle hareket takibinin birleştirilmesinin koruma stratejileri tasarlamaya, kuşların göç yollarını daha iyi anlamaya ve kuşların yıl boyu kullandığı deniz alanlarının belirlenmesine yardımcı olabileceğini göstermektedir.

“Kalyosların örneği ötesinde, bu çalışma; diğer göçmen türlerde, aynı üreme kolonisini paylaşan bireylerin genetik kökenlerine farklı göç stratejileri uygulayabileceğini göstermektedir,” yazarlar belirtmektedir.

İki türün melezleri ara yolları izler

Akdeniz Cory kalyosu (Calonectris diomedea) ve Atlantik Cory kalyosu (C. borealis), okyanuslar boyu uzun mesafeler kat eden göçmen kuşlardır. Genellikle ayrı alanlarda ürerler, ancak Cebelitarık Boğazı’nda birleşir ve hatta melez bireyler üretebilen karma kolonilerde birlikte yaşarlar.

• Göçü çalışılmak için sol ayağına geolocator yerleştirilmiş Akdeniz Cory kalyosu. Credit: Joan Goy

• İki kalyos türünün benzerliğini ve taksonomik yakınlığını illustrating eden görüntü: solda Atlantik kalyosu, sağda Akdeniz kalyosu. Credit: Pep Arcos

“Araştırma sonuçları, aynı kolonide üreyen kuşların göç stratejilerini genetik kökenlerine göre, üreme kolonilerindeki sosyal öğrenmeye göre değil belirlediklerini ortaya koyuyor,” diyor UB’nin Evrim Biyolojisi, Ekolojisi ve Çevre Bilimleri Bölümü’nden Raül Ramos.

“Üstelik, iki tür melezlendiğinde ortaya çıkan bireyler, her iki türün göç paternlerinin de ortasında konumlanan bir göç davranışı sergiliyor. Bu da bu türlerin uzun mesafe göçlerinin genetik bir temele sahip olduğuna dair sağlam bir kanıt sağlıyor,” diyor profesör.

Mezelerin ara göç stratejileri sergilemesi, melezlemenin ebeveyn türlerinden farklı hareket paternlerine sahip bireyler üretebileceğini gösteriyor. “Bu nedenle, popülasyonlar arasındaki bağlantının yorumlanmasında ve bu evrimsel süreçleri koruyan koruma stratejilerinin geliştirilmesinde, temas bölgeleri ve introgress—bir türden diğerine gen aktarımı—süreçlerinin dikkate alınması gerekiyor,” açıklıyor Denizkuşları Ekolojisi Laboratuvarı’nın yöneticisi profesör Jacob González-Solís.

Beñat Garcia‐Urdangarin ve ark., When Hybrids Take an Intermediate Route: Genetic Ancestry Shapes Migration Across a Seabird Contact Zone, Molecular Ecology (2026). DOI: 10.1111/mec.70598

Dergi bilgileri:
Molecular Ecology

hayvan takibi
göç (organizmalar)
kuşlar

Bu hikayenin kaynağı:

Bu hikayenin ardındaki kişi:

İngilizce yüksek lisans, 2021’den beri yükseköğretim ve sağlık içeriklerinde deneyime sahip kopya editörü. Güvenilir bilim haberlerine adanmış.
Profilin tamamı →

Bachelor’s in mathematical biology, Master’s in creative writing. Well-traveled with unique perspectives on science and language.
Full profile →

Citation

:
Genetic ancestry plays a key role in the migration of Cory’s shearwaters (2026, November 10)
retrieved 11 November 2026
from https://phys.org/news/2026-11-genetic-ancestry-plays-key-role.html

This document is subject to copyright. Apart from any fair dealing for the purpose of private study or research, no
part may be reproduced without the written permission. The content is provided for information purposes only.