Dört NFL Oyuncusundan Üçü CTE ile Doğuyor: Tarihi Araştırma Sonuçları Açıklandı

3 dk okuma

Çığır açan çalışma, NFL oyuncularının dörtte üçünün CTE ile öldüğünü ortaya koyuyor

İnanılmaz yeni tahmin, binlerce eski oyuncunun tıbbi kayıtlarının analizi üzerine dayanıyor

Amerika futbolu acımasız olabilir. Bilim insanları uzun zamandır spora merkezlik eden darbelerin, kafa kafaya çarpışmaların ve diğer temasların sağlık riskleri taşıdığını biliyor; ancak bu darbelerin beyne ne yaptğı daha belirsizdi. Bildiğimiz şey, futbolcuların çoğunun kronik travmatik ensefalopati (CTE) açısından kanıt gösteren beyinlerle öldüğüdür; bu hastalık, ruh hali dalgalanmaları ve demans gibi belirtilerle ilişkilendiriliyor. Ancak tanı, araştırmacıların kişi öldükten sonra beyninde hasar aramasını gerektirdiği için CTE’nin güncel veya eski sporcular arasındaki yaygınlığının tam olarak ne olduğu belirsizdi.

Ancak şimdi, JAMA Network Open’da yayımlanan, ölen binlerce eski NFL oyuncusunun—including bilime beyin bağışlayan yüzlerce oyuncunun dahil edildiği tıbbi kayıtlarının analizi, bu oyuncuların yaklaşık yüzde 75’inin muhtemelen CTE ile öldüğünü tahmin ediyor.

“Ölüm sırasında demans riskini bu kadar artırdığı bilinen başka hiçbir çevresel veya mesleki maruziyet bilinmiyor,” diyor Boston Üniversitesi’nde biyoistatistik profesörü ve makalenin kıdemli yazarı Yorghos Tripodis.

Çalışma, 2008 ile 2023 yılları arasında ölen ve ortalama beş yıl ligde oynayan 2.362 eski NFL oyuncusunun kayıtlarına dayanıyor. Beyinlerini bağışlayan oyuncular arasında—neredeyse 400 oyuncu—şaşırtıcı bir şekilde yüzde 93,5’i CTE taşıyordu. Beyindeki CTE belirtileri, doku kaybı anlamına gelen atrofi ile birlikte, Alzheimer hastalığıyla da ilişkilendirilen tau protein kümeleri içerebilir.

Bu bağışlayanlardaki CTE’nin yüksek görülme sıklığı, örneklemin kendisini yansıtıyor olabilir: Bilime beyinlerini bağışlayan kişiler, Tripodis’e göre, daha ciddi davranışsal belirtiler gösterme eğilimindedir. Bu, veri setini yanlılaştırabilir ve CTE oranlarının yapay olarak yüksek görünmesine yol açabilir.

Çalışmada yer alan 2.362 eski oyuncunun tümünde CTE’nin ne kadar yaygın olmuş olabileceğini daha iyi tahmin etmek için Tripodis ve arkadaşları bağışçı ve bağışçı olmayanların tıbbi kayıtlarını inceledi. Ekip, bilişsel belirtileri olan insanların beyinlerini bağışlama olasılığının yaklaşık beş kat daha fazla olduğunu buldu. Buna göre araştırmacılar, çalışmadaki futbol oyuncularının yaklaşık üçte birinin CTE taşıyor olması muhtemel olduğunu görmek için insidans tahminlerini yeniden hesapladı.

Karşılaştırma için, Tripodis’e göre, genel nüfusta toplum temelli beyin bankalarında muayene edilen beyinlerin yüzde birden azında CTE belirtileri görülüyor.

Çalışma yalnızca ölmüş NFL oyuncularını içeriyor ve yaşayan oyuncularda CTE teşhisi koymak, imkânsız olmasa da zor. Tripodis’e göre bugün NFL oyuncularının maruz kaldığı riskin ne olduğu söylenemez. NFL ayrıca kafa yaralanmalarının riskini azaltmaya yönelik adımlar attı.

Kayıtlar aynı zamanda eksik veya belirsiz de olabilir. Örneğin, Tripodis’e göre CTE’nin demans gibi belirtileri ölüm kayıtlarına yazılmamış olabilir. Hatta demans yazılmış olsa bile, bunun başka—hatta birden fazla—nedenleri olabilir.

Bu çalışma, “CTE beyin bankası verilerindeki seçim yanlılığını düzeltmeye yönelik şu ana kadar yapılmış en iyi girişim,” diyor çalışmaya katılmayan Ohio State Üniversitesi nörojik cerrahi profesörü Russell Lonser. Ancak “bu bir modelden gelen tahmin ve böyle okunmalı.”

“Temas sporunu hiç oynamayan benzer erkekler olmasaydı, patolojinin veya demansın ne kadarının futboldan kaynaklandığını söyleyemezdik,” diyor Lonser. “Yüzde 75, hiçbelirtilere yol açmamış olabilecek erken değişiklikler de dahil olmak üzere tüm CTE patolojisini kapsıyor.”

Futbolun CTE riskini nasıl artırdığını daha iyi anlamak için Lonser’e göre, zamanla belirtileri olan ve olmayan oyuncuların yanı sıra kafa darbesine maruz kalmayan insanların karşılaştırma grubunu da içeren bir çalışma yapılması gerekir. “Bu çalışmalar tamamlanana kadar, CTE’nin gerçekten ne kadar yaygın olduğunu ya da oyuncular için spesifik olarak ne anlama geldiğini bilemeyiz.”

Yine de Tripodis, bulguların CTE’den etkilenmiş aileler için faydalı olacağını ve hem mevcut hem de gelecek oyunculara spordaki risklerin anlaşılmasına yardımcı olacağını umuyor.

“CTE önlenebilir bir hastalıktır. Bir çalışmadan diğerine, yaşamınız boyunca başınıza alınan darbenin arttıkça CTE riskinin de arttığını görüyoruz,” diyor Tripodis. “Tekrarlayan baş darbel maruziyetini azalırsanız, CTE riskini de azalırsınız.”

Scientific American Editör Başkanı