Evcil Köpeğinize Fiziksel Dokunuş Gelecekteki Stresten Koruyabilir: Çalışma

Evcil hayvanlarımıza dair şaşırtıcı olan şey, onlarla kurduğumuz güzel ilişkilerin ötesinde bir şey daha var.

Bu güzel yaratıklar aslında bizim için de faydalı; araştırmalar, köpeğinizi veya kedinizi okşamanın stres seviyesini düşürebileceğini ve bunun beyinde gözlemlenebilir bir etki olduğunu gösteriyor.

Ama evcil hayvan sahiplenmenin sağlık yararları iyi bilinmesine rağmen, bu etkilerin nasıl ortaya çıktığı konusunda hâlâ tam olarak anlayamadığımız birçok konu var.

Austria’daki Innsbruck Üniversitesi araştırmacıları, Biological Psychology dergisinde yayımlanan yeni bir çalışmada bu olguyu inceledi ve bulguları, dokunmanın hayvanların sağlayabileceği olumlu etkilerin anahtarı olabileceğini işaret ediyor.

“Evcil hayvanlar, sahiplerinin duygu durumunu ve refahını artırarak, ilk amaçsal rollerinin ötesine geçen somut yararlar sağlar,” diyor ilk yazar ve psikoloji araştırmacısı Vanessa Kaufmann’ın önderlik ettiği makale.

“Bu bulgulara dayanarak, böyle yararların hangi psikobiyolojik mekanizmalar aracılığıyla ortaya çıktığını açıklamaya çalıştık.”

Araştırmacılar, deneyden ilginç sonuçlar elde etti. (Catherine Falls Commercial/Moment/Getty Images)

İnsanlar arasındaki dokunmanın kaygı ve stres hissini azalttığı biliniyor; araştırmalar, fiziksel temasın kalp hızını ve kortisol tepkilerini düşürebileceğini gösteriyor.

Evcil hayvan sahiplenmenin refah yararlarını inceleyen çok sayıda çalışma olsa da, dokunma nadiren tek başına bir faktör olarak izole edildi; bu nedenle, dokunmanın diğer insan-hayvan etkileşimlerine kıyasla stresi nasıl azaltabileceğine dair sağlam kanıtımız yok.

Daha derinlemesine araştırmak için Kaufmann ve diğer araştırmacılar, sağlıklı ve en az iki yaşında 64 yetişkin köpek sahibi (51 kadın, 13 erkek, ortalama yaş 34,1) ve köpekleriyle bir deney gerçekleştirdi.

Deneyde, köpek sahiplerine stres seviyelerini yükseltmeyi amaçlayan testlere tabi tutuldu ve stres tepkileri elektrokardiografi (ECG) ve elektroensefalografi (EEG) ile izlendi.

Sres testleri, sıkı zaman sınırları içinde genel kültür sorularını yanıtlamayı veya belirli bir sayıdan sabit adımlarla geriye doğru saymayı gerektiren bir aritmetik egzersizini içeriyordu.

Görevleri yerine getirirken, bir değerlendirmeci tarafından uzaktan izlendiler ve performanslarıyla ilgili geri bildirimde bulundular.

Bulgular, evcil hayvanınızla fiziksel etkileşiminizi yaklaşan stresten koruyabileceğini işaret ediyor. (Alexander Andrews/Unsplash)

Bu turun ardından katılımcılar, istedikleri takdirde köpekleriyle özgürce dokunup etkileşebildikleri ya da köpek tasmalı ve ulaşamayacakları kadar uzaktaydı çünkü buna olanak verilmediği bir 5 dakikalık toparlanma dönemi geçirdi.

Toparlanma dönemi sona erdiğinde, katılımcılar stres testinin ikinci bir turuna tabi tutuldu.

Araştırmacılar, deneyden ilginç sonuçlar elde etti.

Beklendiği gibi, genel kültür ve aritmetik testleri katılımcılarda biyolojik stres belirtileri tetikledi; EGC ölçümleri artmış kalp hızlarını ve azalmış kalp hızı değişkenliğini gösterdi.

Bu arada, EEG, rahatlama ile ilişkilendirilen alfa beyin dalgalarının stres testi tarafından baskılanırken, beta beyin dalga aktivitesinin arttığını ve böylece daha yüksek bilişsel uyarılmayı işaret etti.

Araştırmacıların beklentilerinin aksine, yine de köpekleriyle fiziksel etkileşim kurabilen köpek sahiplerinin, toparlanma döneminde stresten daha hızlı toparlandığı görülmedi.

Ama o 5 dakikalık sürede köpeklerine dokunup okşamalarındaki yetenek, tek başına önemli bir yarar sağladı.

İkinci stres turunda daha az stres belirtisi gösteren, mola sırasında köpekleriyle fiziksel etkileşim kuran katılımcılar, böylece evcil hayvanlarına dokunmanın onları deneyimlemeye yakın oldukları gelecek stresten koruduğu öne sürülüyor.

“Bu bulgular, bir köpeğe dokunmanın yaklaşan bir stres kaynağının bedensel etkisini azalttığını ve köpek sahiplerinin evcil hayvanlarıyla etkileşirken bu tür dokunmayı doğal olarak aradıklarını gösteriyor,” açıklıyor araştırmacılar.

“Bu nedenle, dokunma, yaklaşan tehditlerin daha az tehditkâr deneyimlenmesi açısından önemli bir mekanistik yol temsil edebilir ve böylece evcil hayvanı sahiplenmenin genel refahına katkıda bulunabilir.”

İlginç olan, katılımcıların deney sırasında ne kadar stres hissettiklerine dair kendi değerlendirmelerinin, araştırmacıların ölçtüğü fizyolojik değişimlerle örtüşmemesi; bu da evcil hayvanlarla etkileşimin bazı etkilerinin biz bilinçli olarak fark etmeden gerçekleşebileceğine işaret ediyor.

Ancak en yakın ve en sevdiklerinizi, el altındaysa okşamanızı engelleyecek bir şey yok.

Bu sevgi gösterisinin görünmez bir biçimi, önünüze gelecek her türlü stresten sizi korumaya yardımcı olabilir.

Ve eğer öyle olmasa da, siz onları sevdiğiniz için sizi seveceklerdir.

Bulgular Biological Psychology dergisinde yayımlandı.

Bu makale Rachel Garner tarafından doğrulandı ve Rebecca Dyer tarafından düzenlendi. Sürecimize gurur duysak da, yalnızca insanız. Bir hata fark ederseniz, lütfen bize bildirin.