Kambriyen patlamasında çift taraflı simetrili (Bilateria) vücut planlarının ani çeşitlenmesi

Arkadaşlar, büyükbaba paradoksuyla uğraşıyorum ama “zaman yolculuğu imkansız” demek yeterince net değil, çünkü bu iddiayı destekleyen farklı mantıksal çerçeveler birbirinden ayrışıyor. Sorum şu: Geriye yolculuğu çürüten argümanın, kendi içinde tutarlı bir parametre matrisiyle mi anlatılması gerekiyor yoksa sadece ikincil tutarsızlık (contradiction) göstererek mi? Yani A) dünyayı tekil bir durum vektörü |W⟩ olarak modelleyip, yolcu geçmişte |W⟩ → |W’⟩ dönüşümüyle çelişki üretip üretmediğini formalize eden bir yaklaşım, yoksa B) Novikov öz-tutarlılık ilkesiyle, sadece fiziksel olarak izin verilen dünya çizgilerini (world-lines) parametre alarak paradoksu “çözüm olarak çelişki” yerine “zaten seçilemeyen trajektoriler” olarak yeniden tanımlayan bir yaklaşım mı daha sağlam? Hangi matrisin hangi fiziksel varsayımı (tek evren mi, çok evren mi, deterministik mi) açıkça ortaya koyduğunu ve bu varsayımların hangisinin paradoksu “mantıksal” değil “fiziksel” imkansızlık seviyesine taşıdığını netleştirmek istiyorum.

Matrisin satırlarına zaman dilimi indeksleri n, yolcu durum vektörü ψ_nc, ve geçmiş etkileşim operatörü U_gc yazarsak, bu operatörün üniter (U†U = I) olması çelişkiyi otomatik elemiş mi olur, yoksa ölçüm/feedback halkası (yani çıktının girdiye dönmesi) ünitelikle çelişerek mi paradoksu ortaya çıkarır? Ayrıca bu çerçevede “neden-sonuç döngüsü” için bir durum matrisi ρ’nin sabit noktası ρ = Tr_cycle(U ρ U†) var mı, yoksa yalnızca klasik bilgi akışında tutarlılık şartı mı aranmalı?